Counseling, Coaching, Relatietherapie Individueel en voor
Relaties
Relatieproblemen en Individuele problemen
In je leven kun je op tal van moeilijkheden stuiten. Vaak zijn
deze problemen door jezelf, of met hulp van anderen, op te lossen. Soms
kan het echter voorkomen, dat je tegen problemen oploopt, waar je niet
verder mee komt. Ook kan het zijn dat je bemerkt dat je steeds tegen
dezelfde problemen oploopt. In beide gevallen is het dan goed om te
erkennen dat je een probleem hebt, zodat je er ook aan kunt gaan
werken.
Professionele begeleiding d.m.v. Counseling en Coaching
Wanneer je het gevoel hebt dat je vast zit, of dat je steeds
weer tegen dezelfde problemen op loopt, dan is het fijn om samen met
een objectief en onafhankelijk persoon hieraan te werken. Een counselor
is er in gespecialiseerd om stapsgewijs problemen inzichtelijk te
krijgen, om ze vervolgens op te lossen. Op een prettige professionele
manier, word je, via gesprekken begeleid en ondersteund. De counselor
helpt je om oplossingsgericht te werken en laat je de mogelijkheden
zien die je hebt. Daarnaast biedt hij begeleiding op het pad van groei
en ontwikkeling.
Relatietherapie bij relatieproblemen
Bij Counselpraktijk Ouwerkerk kun je relatietherapie volgen
wanneer je relatieproblemen hebt. Doel van relatietherapie op basis van
counseling is, inzichtelijk maken van de problemen die spelen,
bestaande conflict(en) zo oplossen dat beide er tevreden over zijn,
communicatie tussen partners verbeteren en handvatten mee geven zodat
in de toekomst niet dezelfde problemen ontstaan.
Individuele Counseling en Coaching
Ook individuele counseling en coaching wordt aangeboden. Dit
is persoonlijke begeleiding o.a. bij: persoonlijke ontwikkeling,
spanningen, stress, sleur, onrust, lichte depressiviteit, Ingrijpende
veranderingen in leefsituatie of werk, zelfdiscipline, problemen binnen
het gezin, verlies van een dierbare, zingeving en problemen m.b.t. de
levensfase (o.a.dertigerscrisis en midlife-crisis).
Vrijblijvend Kennismakingsgesprek
Veiligheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid zijn
voorwaarden voor een goed counselproces. Ieder traject begint daarom
ook met een vrijblijvend gratis kennismakingsgesprek. In dit gesprek
bekijken we of counseling / coaching een gepaste oplossing is en hoe
een te volgen traject er uit ziet.
Voor afspraken (ook in de
avonduren) of meer informatie: Praktijk adres:
Mathildastraat 36 B
4901 HC Oosterhout
Omg. Breda (10km) - Tilburg (22km) - Roosendaal (34km) - Gorinchem (27km)
Ik vlieg met kind van sportclubje naar de winkel, dan nog
even een paar factuurtjes draaien, om vervolgens weer een ander kind op te
pikken bij het zwemmen.
De combinatie werk en gezin, is er eentje, die de nodige
regelmaat met zich mee brengt en bovendien veel tijd op snoept. De kunst is, om
de dingen die je doet, met aandacht te doen, zodat de wereld niet aan je
voorbij vliegt. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Wanneer je te
maken hebt met schaarste van tijd, is alles wat je doet, onderhevig aan
slijtage.
Minder tijd om je in te leven, is minder tijd om te genieten
en minder tijd om stil te staan bij de dingen die belangrijk voor je zijn. Het
gevoel, dat je in een sneltrein zit, hangt dan ook samen met het gevoel dat je
vaker iets mist, en dit kan aan je knagen. Wanneer zie je nog de glimlach van
je zoon, die trots is als hij een doelpunt scoort of het kleine verdriet van
een dierbare, die niet zo gemakkelijk met zijn emoties omgaat? Je realiseert je
dit en wat overblijft, is dat eeuwige schuldgevoel, dat je de mensen om je
heen, tekort schiet in het geven van echte aandacht.
De invloed van relatieproblemen op kinderen
Diverse
|
08 Mei 2010 | 12:02:36
Relatieproblemen kunnen groot effect hebben op kinderen zo ook op pubers en komen zij in negativiteit terecht. Hieronder een voorbeeld hoe deze negatieve spiraal doorbroken kan worden.
Robbert, een kennis van mij, deed een tijdje geleden, zijn beklag over zijn 18 jarige zoon Dirk. Dirk maakte er namelijk een enorme bende van. Zijn kamer was, om in Robbert’s woorden te spreken, “een teringzooi” en als je daar wat van zei dan kon je een grote mond terug verwachten. Dirk hield zich niet aan afspraken en kwam thuis wanneer hem dit uit kwam. Ook op school ging het niet al te best. Regelmatig moest Dirk nablijven omdat hij de lessen verstoorde. En ook daar, had men er genoeg van, en hij werd van school gestuurd.
Moet ik mijn relatie verbreken of kan ik beter blijven ondanks dat ik ongelukkig ben? Op deze vraag is er geen eenvoudig antwoord te geven, laat staan dat er één altijd geldende regel voor bestaat. Ieder mens, zo ook iedere relatie, is namelijk anders.
Toch bestaan er wel enkele zaken die je zou kunnen overwegen mocht je in deze positie zitten. Ze hebben betrekking op het niveau van ontevredenheid over je relatie, je betrokkenheid, je mentale en fysieke staat, en je manier van kijken naar de relatie.
Geef niet te vroeg op
In je relatie heb je meestal veel geïnvesteerd, zoals tijd, energie, geld, vertrouwen en het hebben van gezamenlijke dromen. Om te voorkomen dat je een niet een al te groot schuldgevoel krijgt, is het goed om te weten dat je alles hebt geprobeerd om de relatie te redden. Het is daarom geen slecht idee om te kijken of en hoe je je relatie kunt verbeteren. Dit heeft ook het bijkomend voordeel dat je nu kunt leren van eventuele fouten, zodat je die in de toekomst eventueel kunt vermijden.
Kijk naar waarin jezelf kan veranderen
Wanneer je verwacht dat je partner verandert, kan dat nogal frustreren, vooral wanneer dit niet lukt. Als je probeert om je eigen gedrag en aanpak, te verbeteren, zal je partner ook anders met jou om moeten gaan. Het is namelijk niet ondenkbaar dat de standaard manier waarop je elkaar benadert, iedere keer weer dezelfde standaard reactie veroorzaakt. Wanneer je op een dergelijk moment je normale aanpak verandert, zal de interactie die je met elkaar hebt, ook veranderen.
Praat met de mensen om je heen
Zoek iemand op waarbij je je verhaal kwijt kunt. Relatieproblemen brengen namelijk vaak spanningen met zich mee, en het is goed om deze kwijt te kunnen bij iemand anders dan je partner. Hierdoor neem je desbetreffende spanningen minder mee in je relatie.
Verwacht niet teveel dat je partner jou gelukkig moet maken
Niemand anders dan jezelf kan jou gelukkig maken. Het is iets wat je zelf moet doen. Geen enkel persoon kan aan alle verwachtingen van een ander voldoen. Daarom heb je ook vrienden nodig, hobby’s, werk en andere activiteiten. Vergroot dus je eigen wereld en kijk of dit iets van de druk op je relatie weg haalt.
Maak een lijst met de positieve aandelen van je partner in jullie relatie
Schrijf op wat de positieve kwaliteiten en bijdrages van hem of haar zijn. Voeg ook de zaken toe die je waardeert van je partner. Lees deze lijst iedere ochtend en avond door, zodat ze blijven hangen in je geheugen. Wanneer je er klaar voor bent, deel deze lijst dan met je partner.
Benader je partner op een positieve manier
Wanneer je samen kijkt hoe je op een positieve manier je relatie kunt veranderen, breng dan kritiek ook op een positieve gestructureerde manier. Bijvoorbeeld: “Ik vind het fijn wanneer je even de tijd voor me neemt wanneer je thuis komt.” i.p.v. ”Je zegt me nooit iets wanneer je thuis komt.”
Schrijf je gedachtes, gevoelens en wensen op in een brief naar je partner
Schrijven helpt je om je gedachtes te structureren en bovendien leert het je ook verwoorden wat je voelt, wilt en denkt. Er zijn aardig wat voorbeelden van partners die goed op een dergelijke brief reageerde, terwijl er verbaal al jaren niet tussen te komen was. Schrijven is een andere manier van communiceren en vergt meer de aandacht van de ander.
Houd rekening met de effecten die een scheiding op je kinderen heeft Het hebben van kinderen is een belangrijke motivatie om i.i.g. samen te kijken of er nog te werken valt aan de relatie. De effecten van een scheiding zijn namelijk over het algemeen genomen, niet positief voor kinderen. Daarnaast helpt het inzichtelijk krijgen van hoe relatieproblemen zijn ontstaan, bij het verwerkingsproces van een eventuele scheiding. Weet je immers niet waaraan het gelegen heeft, dan is er alle ruimte voor boosheid en verbittering en dit blijft dan altijd tussen partners in staan. Vergeet nooit, je blijft altijd ouders van je kinderen, en je moet dus wel samen kunnen communiceren. Verbittering en boosheid helpen hier niet bij!
Ga je wel uit elkaar, houd dan rekening met de effecten die een scheiding op hen kan hebben. Een scheiding kan veel veranderingen veroorzaken voor een kind zoals het wisselen van scholen, een ouder die ineens meer moet gaan werken, of het verlies van dagelijks contact met een ouder. Ieder kind reageert hier anders op.
Geef het de tijd
Op het moment dat een relatie is vast gelopen, voel je je meestal heel onrustig. Sommige mensen hebben te maken met ontrouw, terwijl andere er fysiek of mentaal helemaal aan het einde van hun Latijn zijn. Je kunt je afvragen of dit het beste moment is om een definitieve keuze te maken.
Wanneer je echter echt je best hebt gedaan om je relatie te redden, door ook de hand in eigen boezem te steken, en met of zonder hulp hebt geprobeerd om je relatie te verbeteren, dan kan het natuurlijk zijn, dat het gewoonweg niet (meer) werkt. Het leven is te kort om vast te blijven zitten in een ongelukkige relatie. Zelfs op het punt waarop een van de partners besluit om de handdoek in de ring te gooien, doet dit sommige partners pas realiseren dat er echt iets aan de hand is.
Een relatie time-out is een tijd van bezinning en rust. In deze tijd kun je
nadenken, over de relatie, en er eventueel aan werken. De time-out is vaak een
reactie op het aanwezig zijn van te veel spanning of juist het ontbreken er van.
Wanneer je continue bezig bent met ruzie maken kan tijdelijk uit elkaar gaan, je
helpen om even op adem te komen. Je tankt dan emotioneel weer een beetje bij en
doordat je rust hebt, krijgt ook je probleemoplossend vermogen weer wat ruimte.
In dit soort situaties kan een time-out de relatie redden.
Wanneer juist de positieve spanning of diepgang ontbreekt in een relatie, maar
partners krijgen het niet voor elkaar om hier verandering in te brengen, ga je
uit eindelijk op je tenen lopen. Tijdelijk uit elkaar gaan, kan dan rust bieden.
In alle gevallen geldt wel: Er moet iets veranderen! Als er namelijk niets
verandert, hoe voorkom je dan, dat er weer spanningen komen? Relatietherapie op basis
van counseling kan je hierin ondersteunen. Dit is oplossingsgerichte
hulp, om de relatieproblemen duidelijk te krijgen en om te kijken of hier
vervolgens nog iets aan te doen is. Een kennismakingsgesprek van een half uur,
is geheel vrijblijvend, en is voor veel mensen ook erg verhelderend.
Een time-out en kinderen
Wanneer je een gezin hebt en er zijn relatieproblemen, geeft dit meestal extra
druk op beide partners. Je bent immers samen ook verantwoordelijk voor je gezin,
en je kunt niet zomaar even weg. Toch geldt hier ook, dat een time-out, juist
even de rust kan verschaffen, die nodig is om weer wat energie op te bouwen. In
die periode van rust, is het goed om te kijken naar de relatieproblemen, al is
het alleen al, omdat je altijd beide ouders zult blijven, en dus wel met elkaar
zal moeten kunnen communiceren. Zie hiervoor het voorbeeld de door-de-week
time-out, dat veel wordt toegepast in gezinnen omdat de impact op de kinderen
hierdoor vaak beperkt blijft.
Werkt een relatie time out?
De effectiviteit van een time-out wordt groter wanneer je op gepaste tijden, actief met
de relatie en/of jezelf bezig bent. Doe je immer niets, dan gebeurt er ook
niets. Het is goed, wanneer er na de periode van bezinning, wezenlijk dingen
zijn veranderd.
Hier kan de relatiecounselor hulp bieden. Hij kan samen met beide partners
kijken naar hoe de relatie is verlopen, inzichtelijk maken hoe de problemen zijn
ontstaan, en welke gevolgen dit heeft gehad. Hierdoor kan ook duidelijk worden,
of er nog iets aan de relatieproblemen is te doen, of dat het beter is om de
relatie te beëindigen. Bovendien geeft dit beide partners inzicht, in hoe zij
functioneren, zodat zij hier in de toekomst op kunnen anticiperen.
Tijdens de relatie time out, kan soms duidelijk worden dat er nog wel gevoelens
zijn. Wanneer beide partners dan in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen,
voor hun eigen aandeel in de problemen, dan heeft de relatie nog wel degelijk
een kans.
Voor en nadelen van een relatie time-out
Tijdelijk uit elkaar gaan, kan een tijd zijn van herstel. Je kunt weer op
krachten komen en je kunt sociale contacten op bouwen of aanhalen. Daar
tegenover staat dat het niet samen leven ook negatief kan werken, zeker wanneer
er niet af en toe wordt gewerkt aan de relatie en/of jezelf. Het ontbreken van
communicatie kan er dan voor zorgen dat je nog verder
uit elkaar groeit.
Belangrijk is dus, om wel een soort plan te hebben. De counselor kan je
hierbij helpen. Hier onder wat voorbeelden zoals ik die in de praktijk al heb
mee gemaakt en waarover ik je dan ook meer kan vertellen als je dat wilt.
Voorbeeld: plan van aanpak
Hier vier voorbeelden van hoe je een relatie time-out kan gebruiken als hulpmiddel
:
Voorbeeld 1 - de door-de-week time-out
Deze time-out wordt regelmatig gebruikt door mensen met gezinnen om even op adem
te komen, en heeft de minste impact op het dagelijkse leven, in het gezin.
Een van de partners verblijft door-de-weeks ergens anders maar komt in het
weekend thuis
In het weekend worden er samen leuke dingen gedaan
Door de week kom je samen om aan de relatieproblemen te werken
Samen met de relatiecounselor bekijk je van week tot week hoe het gaat en wat
je wilt
Voorbeeld 2 - de korte time-out alleen
Deze time-out wordt meestal gebruikt door mensen, wanneer het contact tussen
beide partners dermate stroef verloopt, dat het alleen maar energie kost
Bepaal hoe lang je uit elkaar wilt zijn; 7, 14, 21 of 28 dagen
Maak aan het begin van de time-out een afspraak voor individuele hulp
Maak regels over hoeveel contact je met elkaar hebt (en hoe); hoe minder hoe
beter
Voorbeeld 3 - de langere time-out alleen - de proefscheiding
Wanneer je er gevoelsmatig bijna uit bent, maar je toch meer zekerheid wilt
hebben of je de juiste beslissing neemt. Waar mensen vooral naar op zoek zijn,
is of ze hun partner gaan missen of juist niet.
Begin met een gesprek samen waarin
uiteen gezet wordt wat nu precies de bedoeling is van deze time-out /
proefscheiding.
Bepaal hoe lang je uit elkaar wilt zijn; 1, 2 of 3 maanden
Maak een afspraak om de maand waarin je samen de “proefscheiding” evalueert
Maak regels over hoeveel contact je met elkaar hebt (en hoe); hoe minder hoe
beter
Ieder gesprek samen wordt geëvalueerd of de relatie wordt voortgezet
Voorbeeld 4 - de vakantie time-out
Een time-out waarbij gebruik wordt gemaakt van de vrije tijd, die er toch al
gewoonweg is. Even alleen zonder partner op stap om tot jezelf te kunnen komen.
Kies een vakantie uit, bij voorkeur de eerst volgende
Maak voor de vakantie een afspraak samen om inzicht te krijgen in de relatieproblemen en eventuele oplossingen
Bespreek na afloop van de periode hoe jullie verder gaan
RelatieCounseling als hulpmiddel
De beslissing om een relatie time-out te nemen, is geen makkelijke en meestal is
een van beide partners er ook niet gelukkig mee. Hierdoor kunnen emoties hoog
oplopen en dreigt er al een definitieve breuk, nog voordat de time-out überhaupt
is begonnen. De relatieCounselor kan hier hulp bieden. Doordat hij objectief
is, en er in getraind is, om een gesprek doelgericht te laten verlopen, kun je
samen constructieve stappen nemen. In een dergelijk counselgesprek, worden de
relatieproblemen en het ontstaan er van, stapsgewijs doorgenomen. Hierdoor kan
het beter zichtbaar worden "waarom" een relatie time-out, op dit moment de
beste oplossing is.
Alleen of samen komen?
Je kunt alleen of samen komen. Dat hangt af van de situatie en wat jij of jullie
fijn vinden. Belangrijk om te weten is, dat ik als
counselor altijd onpartijdig ben zodat beide jullie eigen verhaal kunnen
vertellen. Wanneer je liever alleen komt, is dit geen enkel probleem.
Het kennismakingsgesprek
Veiligheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid zijn voorwaarden voor
een goed counselproces. Ieder relatietherapie - traject begint daarom ook
met een vrijblijvend kennismakingsgesprek. In dit gesprek
bekijken we of relatietherapie bij deze relatieproblemen een gepaste oplossing
is en hoe het te volgen traject er uit ziet.
Moet jij ook iedere dag weer naar je werk terwijl je misschien wellicht iets heel anders wil gaan doen? Of vraag je je regelmatig af waarom je überhaupt een relatie hebt terwijl er van de buitenkant niets mis mee lijkt te zijn? Of heb je het gevoel vast te zitten in je gezin terwijl het allemaal toch eigenlijk leuk zou moeten zijn?
Soms word je geconfronteerd met de grenzen van je bestaan. Het lijkt alsof je in je vrijheid wordt beperkt. De enige oplossing lijkt te zijn, om te breken met de situatie zoals die nu is. Concreet betekent dit in bovenstaande gevallen, dat je bijvoorbeeld je baan opzegt of je partner of gezin verlaat.
Maar is dit werkelijk de oplossing? Want hoe weet je zeker, dat je niet weer in dezelfde situatie geraakt? Dus dat je in bovenstaande gevallen, toch uiteindelijk weer in een baan belandt waar je niet blij van wordt, een relatie krijgt waar je weer je draai niet in vindt, of toch ook weer enorm een gezinsleven mist?
Het is dus goed om te kijken wat vrijheid nu eigenlijk inhoud. Gevoelsmatig heeft dit vaak te maken met kunnen loslaten, terwijl concreet gezien, je door dit daadwerkelijk loslaten, geconfronteerd wordt met vergelijkbare situaties.
Je kunt situaties pas op een positieve manier veranderen, wanneer je weet wat voor jou een positieve situatie is. Het lijkt er dus op dat wanneer je weet wat je wilt, je veel meer kans hebt, om het ook daadwerkelijk te bereiken. Ik heb het hier dus eigenlijk over zelfinzicht.
Zelfinzicht bereik je door een verandering in jezelf. Het heeft te maken met eerlijk naar jezelf durven kijken, zodat voor jezelf duidelijk wordt, wie je bent, en waarom je de dingen doet die je doet. Het mooie is, dat wanneer je hierdoor zelf verandert, de situatie waarin je je bevindt soms niet hoeft te veranderen. Wanneer je jezelf namelijk beter kent, ben je ook beter in staat om je omgeving te zien en verschijnen er soms nieuwe mogelijkheden.
's Avonds tv-kijken verhoogt kans op depressie
Gezondheid/Psyche | Diverse
|
31 Oktober 2009 | 08:49:01
Te
veel kunstmatig licht 's avonds kan je humeur verpesten en tot gelijkaardige symptomen van een depressie leiden als een gebrek aan energie en enthousiasme, dat ontdekten
onderzoekers.
Geen energie of enthousiasme
De Amerikaanse psychologen bestudeerden muizen die 24 uur per dag doorbrachten in een verlichte kamer. Daaruit bleek dat ze meer depressieve symptomen vertoonden dan muizen die een normale lichtcyclus doorliepen. Volgens de onderzoekers zullen dezelfde resultaten ook merkbaar zijn bij mensen.
Televisie
Volgens de wetenschappers kan deze ontdekking verklaren waarom er sinds de komst van kunstmatig licht het aantal depressies aanzienlijk steeg. Vooral het blauwe licht van televisie is erg storend. "Veel mensen worden blootgesteld aan onnatuurlijke lichtcyclussen en dat heeft ernstige gevolgen voor hun gezondheid. De resultaten zijn heel belangrijk voor mensen die 's nachts werken en degenen die 's avonds laat tv-kijken, ze verstoren zo hun normale lichtcyclus", aldus de onderzoekers.
Praktische gevolgen
Dit heeft heel wat praktische gevolgen. Zo zijn kamers op de intensive care de hele nacht fel verlicht, wat de toestand van de patiënten verergert. "Licht heeft gevolgen voor het sociale leven, de ecologie, het gedrag en de gezondheid. Dat wordt nu duidelijk. We vermoeden dat melatonine, een slaapbevorderende stof aangemaakt door het lichaam, beïnvloedt wordt door licht. Vooral blauw licht veroorzaakt door televisie onderdrukt melatonine.
Veel mensen denken, dat wanneer ze achter de TV hangen, dat ze dan ontspannen. Als je dan ook nog eens in slaap valt, dan moet deze bezigheid toch ontspannend zijn? Toch blijkt vaak, dat wanneer je meer dan gewoon gespannen bent of een beetje stress hebt, de TV niet echt helpt om tot rust te komen. De TV helpt je dus niet om te ontspannen.
Wanneer is een mens dan wel ontspannen?
Wanneer de TV in staat is om je gedachten mee te nemen, ben je wellicht wel ontspannen genoeg om dit toe te laten, maar dit heeft dan dus meer te maken met hoe ontspannen je al bent. Ben je gespannen dan blijven je gedachten vaak maar malen. Het heeft dus met denken te maken.
Stoppen met denken
Denken is eigenlijk een gek proces. Zelfs wanneer je slaapt kan het je wakker maken. Je ligt dan plotseling in je bed te tobben en weet het vaak niet te stoppen. Soms helpt het dan, om over iets heel anders na te denken. Dat vergt wel dat je jezelf kunt focussen op deze andere gedachte.
Meditatie voor iedereen?
Sommige mensen hebben dit focussen geperfectioneerd. Zij zijn in staat om, of aan niets te denken, of aan iets heel anders, bijvoorbeeld het ritme van je ademhaling. Dit is meditatie.
Dit is niet voor iedereen weg gelegd. Niet iedereen heeft namelijk de rust om te gaan mediteren. Daar moet je namelijk tijd voor nemen en dat is nu juist het probleem. Door tijd te nemen begint het denkproces weer des te sterker, en wordt meditatie overboord gegooid.
Hoe ontspan je?
Veel mensen kennen wel het effect van intensief sporten. Wanneer je namelijk lichamelijk heel erg ingespannen bent, gaan alle lichaamsdelen meewerken, om je op de been te houden. Ook je hersenen schakelen een tandje terug, om deze energie over te dragen aan de rest van het lichaam. Je sport je hoofd dus leeg en je raakt hierdoor ontspannen. Bovendien helpt het je om van een afstand te kunnen kijken naar je eigen gedachtes. Dit helpt je om te relativeren.
Inzicht ontspant
Een andere manier om je te ontspannen is het hebben van een goed gesprek. Wanneer je namelijk met iemand anders praat, denk je ook na. De gedachte die spanning bracht wordt zodoende even opzij gezet. Wanneer het gesprek je ook nog inzicht geeft over de gedachte, helpt dit vaak om te relativeren. Wanneer je namelijk inzicht hebt, in hoe bij jezelf gevoelens en/of spanningen ontstaan, heb je ook de mogelijkheid om hier iets aan te doen. Je bent hierdoor in staat om te anticiperen op je gevoel en ook dit geeft lucht.
De natuur
Wanneer je in de natuur bent, ben je even weg uit je dagelijkse leefomgeving en ritme. Dit geeft ruimte om over de dingen na te denken waar je mee bezig bent. Bovendien heeft de natuur, door zijn eeuwige karakter, vaak iets relativerends. Ze was er immers lang voordat jij er was, en zal ook nog lang na jou, bestaan. Je bent hierdoor beter in staat om de dingen die spelen in perspectief te zien.
Materiële zaken zijn vaak makkelijker los te laten dan geliefden of zaken die met geliefden te maken kunnen hebben zoals ontrouw. Loslaten heeft veel te maken met angst. Want waarom zou je niet loslaten? Omdat er angst is. Angst dat het weer gebeurt en angst voor wat er komen gaat. Angst is niet goed voor jezelf omdat het onrust en onzekerheid veroorzaakt. Je gaat heel veel nadenken en dit slurpt je energie op.
Hoe overwin je angst?
Je overwint angst door waar je bang voor bent te ondergaan. In het geval van ontrouw, is dit het durven los te laten en te vertrouwen. Wanneer je dit doet geef je vertrouwen aan je partner maar ook aan jezelf. Je zegt tegen jezelf “ik kan dit!” . Dit is zelfvertrouwen en hoe groter deze is, des te beter dit ook is voor het vertrouwen in algemene zin.
“Maar wat als het weer gebeurt?”
Zoals je zult begrijpen is dit de stem van de angst en deze zal zich steeds minder later horen naarmate vertrouwen groeit. De kunst is om steeds te zien, dat angst je nooit iets goeds zal brengen. Het kan je ook helpen om te werken aan je zelfvertrouwen. Dit kun je alleen doen, of met een counsellor of therapeut.
Een leven vol herhalingen
Ons leven zit vol activiteiten die we herhalen, van eten en slapen tot aan
tandenpoetsen en naar bed gaan. Ons werk vereist ook dat we steeds weer dezelfde
weg, trein of bus moeten nemen. We nemen dezelfde lift, we komen dezelfde mensen
tegen, we gaan naar huis, gaan slapen, en de volgende dag doen we alles weer
vanaf het begin af aan.
Het ontstaan van sleur gevoelens Sommige herhalingen zijn handig en noodzakelijk, maar teveel herhaling kan je
het gevoel van sleur geven. Sleur kun je op vele manieren beleven. Je kunt je
gefrustreerd voelen, het gevoel hebben vast te zitten of je gestrest voelen. Soms helpt het om mee te veren met de situatie
waarin je je verkeert totdat het patroon verandert. Maar niet altijd gebeurt dat
vanzelf. Het kan zijn dat het niet lukt om het patroon te doorbreken.
Op zoek naar de oorzaak Hoe je het ook bekijkt, je bent op dit punt
in jouw leven gekomen en het lukt je niet om verder te komen. De
counsellor kijkt met je mee en laat je zien, hoe jij de dingen in je leven
doet en waar de sleur ontstaat. Door dit inzicht, kun je de oorzaak zien van
de sleurgevoelens en daardoor heb je ook de mogelijkheid om hier iets aan te doen.
Van onmogelijkheden naar mogelijkheden
Tijdens het
counselproces ga je bezig met de mogelijkheden die je hebt i.p.v. het steeds
bevestigen van de onmogelijkheden. Hierdoor kom je meer in je eigen kracht
terecht en kan er beweging ontstaan. Ook je kwaliteiten
en
valkuilen komen aan bod. Doordat je jezelf beter leert kennen ben je ook
in staat om tot een positieve verandering te komen. Dit veranderingsproces ga je
samen met de counsellor in, en hij ondersteunt jou, zodat je ook daadwerkelijk
verder komt!
Tot slot
Ben je geïnteresseerd geraakt, of heb je nog vragen kijk dan op www.counselpraktijk.nl of neem contact met mij op. Dit kan telefonisch (06-33131472) of via email (info@counselpraktijk.nl). Ook een gratis kennismakingsgesprek behoort tot de mogelijkheden.
Vreemdgaan is meer dan het hebben van seks met een ander
Wat is emotionele ontrouw?
Emotionele ontrouw is het delen van je diepste gedachten en gevoelens met iemand anders dan je partner en dit verborgen houden van je partner. Je kunt in dezelfde ruimte zijn als je partner en een emotionele affaire hebben met iemand anders. De mate van emotionele ontrouw varieert van “onschuldige” ontmoetingen bij de koffieautomaat op kantoor tot urenlange chat-sessies op internet.
Wat doet emotionele ontrouw met je relatie? Het is makkelijker voor stellen om over een slippertje heen te komen dan over een emotionele affaire. Dit komt omdat een slippertje meestal niets betekend en dan ook geen echt gevoel met zich mee brengt. Bij een emotionele affaire daar in tegen, zijn er diepere gevoelens opgebouwd. Het is meer liefdevol en geeft ook meer verbondenheid dan de fysieke daad van seks.
Wanneer je wandelt door de natuur kun je soms ineens alle stress en problemen waarmee je kampt, vergeten. De natuur kan heel relativerend werken. Zij was er al voordat je op aarde kwam en zal er ook zijn wanneer je weer bent verdwenen.
Van dit relativerende gegeven maak ik gebruik tijdens het wandelcoachen. Doordat je buiten bent, in een andere omgeving, kunnen soms ineens inzichten tot je komen. Dit stimuleer ik ook tijdens ons gesprek. Samen kijken we naar wie jij bent, wat je doet en wat je eventueel kan gaan doen.
Wandelcoachen is laagdrempelig en fijn om mee te maken. Een kadootje voor jezelf!
In een relatie kan er veel mis gaan. Sommige mensen komen in een sleur terecht. Er kunnen kleine irritaties optreden die langzaam maar zeker partners uit elkaar drijven. Ook kunnen kinderen of het drukke bestaan zijn weerslag hebben op je relatie en maak je te weinig tijd voor elkaar vrij. Je groeit langzaam uit elkaar en je twijfelt waarom je ooit bent gaan samenwonen of getrouwd bent. Je hebt het gevoel dat de passie is verdwenen. Daarnaast kan het zijn dat je moeilijk grenzen aan kunt geven en vaak voor de ander kiest i.p.v. tijd vrij te maken voor jezelf.
Wat is het doel van relatiecounselling?
- Inzichtelijk maken van de problemen die spelen
- Bestaande conflict(en) zo oplossen dat beide er tevreden over zijn
- Communicatie tussen partners verbeteren
- Handvatten mee geven zodat in de toekomst niet dezelfde problemen ontstaan
Uit elkaar of niet? Het kan natuurlijk ook dat een relatie gewoonweg niet werkt. Dan is het fijn om te weten dat je er alles aan gedaan hebt, en het inzicht hebt verkregen hoe alles nu precies is gelopen. Bovendien kan counselling ondersteunend zijn in de soms moeilijke tijden die aanbreken wanneer een relatie verbroken wordt.
Help, mijn partner is vreemdgegaan! Wanneer een van de partners is vreemdgegaan, ontstaat er vaak een gespannen situatie. Jaloersheid, verdriet, claim gedrag en onrust, kan allemaal de kop op steken. Wanneer je besluit om toch samen verder te gaan kan counselling je helpen om met deze emoties om te leren gaan. (lees verder)
Emotionele ontrouw Emotionele ontrouw is het delen van je diepste gedachtes en gevoelens met iemand anders dan je partner en dit verborgen houden van je partner. Je kunt in dezelfde ruimte zijn als je partner en een emotionele affaire hebben met iemand anders. De mate van emotionele ontrouw varieert van “onschuldige” ontmoetingen bij de koffieautomaat op kantoor tot urenlange chat-sessies op internet. (lees verder)
Alleen of samen komen?
Je kunt alleen of samen komen. Dat hangt af van de situatie en wat jij of jullie fijn vinden. Wanneer je samen komt, gaan we op zoek naar een gemeenschappelijk doel om er vervolgens aan te werken. Belangrijk om te weten is, dat ik als counsellor altijd onpartijdig ben zodat beide jullie eigen verhaal kunnen vertellen. Wanneer je liever alleen komt, is dit geen enkel probleem.
Wat mag je van een counsellor verwachten?
Een counsellor is een professionele hulpverlener die cliënten helpt om oplossinggericht te werken aan een tevreden leven.
De counsellor legt het accent op de vertrouwensrelatie tussen hem en de cliënt.
De counsellor respecteert het recht van de cliënt om zijn of haar eigen beslissingen te nemen.
Alles wat tussen de counsellor en de cliënt plaatsvindt wordt met respect en geheimhouding behandeld.
De counsellor analyseert en controleert regelmatig zijn eigen vaardigheden, ervaringen, hulpbronnen en praktijkvoering.
De counsellor misbruikt opleiding, vaardigheden, ervaring en positie van vertrouwen in emotioneel, seksueel of financieel opzicht niet.
Tot slot.
Spreekt bovenstaande je aan of heb je nog vragen, neem dan contact met mij op. Een kennismakingsgesprek is altijd gratis en vrijblijvend, zodat je kunt kijken of relatie-counselling iets voor jou of jullie is.
Sleur in de relatie?
Relaties | Relaties
|
06 Maart 2009 | 16:04:18
Relatietherapie op basis van Counseling
Relatieproblemen en relatietherapie
Binnen een
relatie kunnen er diverse problemen ontstaan. Sommige mensen komen in een sleur terecht. Er
kunnen kleine irritaties optreden die langzaam maar zeker partners uit elkaar
drijven. Ook kunnen kinderen of het drukke bestaan zijn weerslag hebben op je
relatie en maak je te weinig tijd voor elkaar vrij. Je groeit langzaam uit
elkaar en je twijfelt waarom je ooit bent gaan samenwonen of getrouwd bent. Je
hebt het gevoel dat de passie en intimiteit is verdwenen. Daarnaast kan het zijn dat je
moeilijk grenzen aan kunt geven en vaak voor de ander kiest i.p.v. tijd vrij te
maken voor jezelf. Op het moment dat je er samen niet meer uit komt, kan
relatietherapie (relatiecounseling) een uitkomst bieden.
Wat is het doel van relatietherapie?
- Inzichtelijk maken van de relatieproblemen die spelen
- Bestaande conflict(en) zo oplossen dat beide er tevreden over zijn
- Communicatie tussen partners verbeteren
- Handvatten geven zodat in de toekomst niet dezelfde relatieproblemen ontstaan
Sleur in je relatie
Zoek uit waarom de passie ontbreekt!
Wat is nu eigenlijk passie?
Een goede manier om passie te omschrijven is door het gevoel te beschrijven dat
je hebt, wanneer je elkaar net hebt ontmoet. Je moet elkaar nog echt leren
kennen, en juist dit nieuwe, soms zelfs onvoorspelbare, geeft steeds weer nieuwe
input aan de relatie die je aan het opbouwen bent. Niets is van zelfsprekend, en
je neemt elkaar zeker niet voor lief. Je zet je in voor elkaar en geeft elkaar
aandacht. Je kunt elkaar immers zo weer kwijt raken. De spanning die hiermee
gepaard gaat, wordt meestal ervaren als positief, en kun je ook passie noemen.
Doordat je verschillend bent ontstaat er een natuurlijke aantrekkingskracht.
Waar raak je de passie kwijt? Passie heeft dus te maken met een stukje positieve spanning die wordt
veroorzaakt doordat je "nieuw" voor elkaar bent die leidt tot een stukje
wederzijdse aantrekkingskracht. Wanneer de nieuwigheid er af gaat, kan er sleur
ontstaan. Je kent elkaar immers, en weet wat er komen gaat. Sleur in een
relatie, is niet veel meer dan geconfronteerd worden met steeds weer hetzelfde.
Dat is saai. Bovendien kan het gebeuren, dat door het ontbreken van passie in je
relatie, je ook niet meer geprikkeld raakt door elkaar, en je elkaar dus voor
lief begint te nemen. Er wordt minder met elkaar gesproken en als het wel
gebeurt, dan gaat het vaak niet over de relatie zelf. Hier ebt de aandacht voor
elkaar langzaam weg.
Gevolgen van het ontbreken van passie
- het ontbreken van diepgang
- elkaar voor lief nemen
- jezelf eenzaam voelen
- het ontbreken van echte aandacht voor elkaar
- het missen van verlangen naar elkaar
- problemen met intimiteit
- geen zin in seks, problemen met seksualiteit
Hoe krijg je weer passie in je relatie?
Er moet iets veranderen, dat is duidelijk. De aandachtsgebieden waar we ons
tijdens de counselsessie o.a. op richten zijn hoe je weer aantrekkelijk voor
elkaar kunt zijn zodat er weer een natuurlijke vorm van aantrekkingskracht
ontstaat. Ook gaan we bezig met hoe je aandacht voor elkaar kunt hebben, ook al
is het druk, of is er geen tijd. Daarnaast richten we ons op de patronen die de sleur veroorzaken,
zodat deze bloot
komen te liggen. Dit alles geeft inzicht en dit is belangrijk, omdat het er in
de toekomst voor kan zorgen dat je niet weer in dezelfde situatie geraakt.
Intimiteit en seksualiteit
Wanneer er problemen zijn opgetreden met intimiteit en seksualiteit, wordt dit
vaak ervaren als heel naar. Sommige partners zullen zich afgewezen voelen,
terwijl andere weer het idee kunnen hebben, dat ze wellicht lichamelijk iets
mankeren. Wanneer intimiteit en seksualiteit bij jullie problemen geven, staan
we daar des gewenst ook bij stil, om je wat handvatten mee te geven, hoe je
hiermee om kunt gaan.
Alleen of samen komen?
Het komt vaak voor dat het ontbreken van passie in de relatie, of het gevoel van
sleur, door een van de partners niet wordt ervaren of niet op waarde wordt
geschat. De
motivatie van deze partner, om hier iets mee te doen, ontbreekt dan al snel. Dat
is jammer, want voor een gezonde relatie, is het geluk van beide partners,
essentieel. Toch kun je ook alleen iets aan je relatie veranderen. Doordat je
tijdens het counseltraject bezig gaat met zaken waar jij blij van wordt, heeft
dit zijn weerspiegeling op jou en dus op de relatie. Bovendien is communicatie een
onderwerp waar we mee bezig gaan. Ook dit zal de relatie hoe dan ook
beïnvloeden.
Positief doelgericht oplossen
Het counseltraject heeft een positieve insteek. Samen met de counselor werk
je er aan, om weer te komen tot een gezonde relatie. Stapsgewijs kijken we hoe
je ook daadwerkelijk dingen kunt veranderen en oplossen. Hierbij wordt goed
gekeken naar wie jullie individueel zijn als mens, zodat de oplossingen ook bij
je passen. Mochten jullie interesse hebben in een dergelijk traject, neem dan
contact op. Een counseltraject begint altijd met een gratis
kennismakingsgesprek waarin je kunt kijken of het aansluit bij jullie of jouw
verwachtingspatroon.
Waarom leven sommige stellen lang en gelukkig samen, maar kunnen anderen elkaar na een paar jaar niet meer luchten of zien?
“Bij het kiezen van een vaste partner kies je onvermijdelijk ook voor een specifieke reeks onoplosbare problemen waarmee je de volgende tien, twintig of vijftig jaar zult worstelen. Het heeft dan ook geen zin om te gaan wachten tot je partner verandert, want dat zal nooit gebeuren.”
Partners in goede relaties zijn niet perfect. Ook zij verschillen van elkaar in persoonlijkheid, hebben verschillende waarden en maken ruzie over geld, schoonfamilies, de kinderen of onbenulligheden. Ook communiceren zij niet keurig volgens de boekjes met elkaar. Maar volgens Gottman houden de gelukkige paren zich, meestal onbewust, wel aan de zeven pijlers. Ongelukkige relaties schieten altijd tekort op een of meer van deze vuistregels.
Eerste pijler: ken je partners beelden
In gelukkige relaties kennen partners de belangrijkste gebeurtenissen uit elkaars geschiedenis, weten ze wat de ander belangrijk vindt, kennen ze elkaars voor- en afkeuren en elkaars dromen. Deze beelden worden continu bijgewerkt.
Gedetailleerde beelden van elkaar beschermen de relatie in moeilijke tijden. Omdat deze paren op de hoogte zijn van elkaars gevoelens en gedachten, behouden zij gemakkelijker een goede band met elkaar. De andere stellen verliezen elkaar sneller uit het oog.
Tweede pijler: koester genegenheid en respect
Goede relaties zijn gebaseerd op vriendschap waarin partners elkaar waarderen en plezier hebben in elkaars gezelschap. Zelfs tijdens de ruzies is te zien welke paren nog genegenheid en respect voor elkaar hebben. Ook tijdens conflicten is er respect voor elkaar en zijn er herstelpogingen, zodat deze conflicten niet uit de hand lopen. Stellen die de genegenheid en het respect voorbij zijn, worden nog bozer van elkaars herstelpogingen of reageren er allang niet meer op.
Derde pijler: blijf op elkaar gericht
Juist door die kleine, schijnbaar nutteloze opmerkingen houden stellen contact met elkaar en blijven ze op elkaar gericht. De romantiek zit niet in diners bij kaarslicht of in grote, meeslepende uitspattingen. Mensen vragen via kleine opmerkingen hun partner regelmatig om steun, aandacht, humor of genegenheid. Door even van je krant op te kijken en te reageren, versterk je de emotionele band en leg je de basis voor verdere romantiek.
Vier pijler: laat je door je partner beïnvloeden in je beslissingen
Of het nu gaat om het kopen van een nieuwe auto, het veranderen van baan of niet steeds de afwasborstel in de gootsteen laten liggen als je partner er om vraagt. Vooral mannen schijnen moeite te hebben om invloed van hun vrouw te accepteren, maar het is voor de partner essentieel voor het gevoel gerespecteerd te worden.
Vijfde pijlerLos problemen op die niet permanent hoeven zijn
Het doeltreffend gebruiken van herstelpogingen tijdens conflicten, is hier een van, leren toleranter te worden over elkaars onvolkomenheden, is een ander.
Zesde pijler: loop niet vast op de permanente problemen
Bij het kiezen van een vaste partner kies je onvermijdelijk ook voor een specifieke reeks onoplosbare problemen waarmee je de volgende tien, twintig of vijftig jaar zult worstelen. Het heeft dan ook geen zin om te gaan wachten tot je partner verandert, want dat zal nooit gebeuren. In goede relaties worden die permanente problemen dan ook niet opgelost, maar beide partners hebben wel een manier gevonden om ermee om te gaan. Het belangrijkste is dat je duidelijk maakt dat je ondanks de problemen, de persoonlijkheid van je partner wel accepteert.
Het doel is dus niet om de problemen op te lossen, maar om de dialoog op gang te houden. Het komt erop neer dat je ermee leert leven. Daarvoor moet je onderzoeken wat de oorzaak is van die problemen. Volgens Gottman zijn ze altijd terug te voeren op wat hij onvervulde dromen noemt. Veel voorkomende dromen zijn bijvoorbeeld het nastreven van vrijheid, rust, geestelijke groei of verbondenheid met familie. De dromen van beide partners hoeven niet gelijk te zijn, als je die van de ander maar kent en ondersteunt. Als dat niet gebeurt, zal dit eindeloos tot conflicten leiden en uiteindelijk tot een breuk.
Zevende pijler: de mogelijkheid om samen zin te geven aan het leven
Paren die een relatie hebben die gebaseerd is op deze zes pijlers, hebben waarschijnlijk een stabiele en goede relatie. Maar het is mogelijk dat deze stellen desondanks het welbekende ‘is-dit-alles?-gevoel’ ontwikkelen. Een goede relatie gaat niet alleen over het verdelen van huishoudelijke taken, samen leuke dingen doen, conflicten oplossen en lief zijn voor elkaar, maar ook over gemeenschappelijke aspiraties en levensdoelen. Succesvolle paren blijken een gedeelde levensvisie te hebben, of een plan over de richting die hun leven zou moeten hebben.
Zingeving wordt door Gottman onderverdeeld in de volgende vier aspecten: rituelen om een band te scheppen; ‘Bij elkaar thuiskomen ’s avonds is voor ons een bijzonder moment’, rollen; ‘Wij vinden het beiden belangrijk om werk en gezin te combineren’, levensdoelen; ‘Onze verwachtingen over het besteden van onze oude dag zijn hetzelfde’ en symbolen; ‘Wij hechten alle twee weinig waarde aan bezit of geld.’
“Wanneer ik iets doe, dan wil ik het goed doen!” dat was haar motto. Misschien straalde dit wel een tikkeltje perfectionisme uit, maar ze wilde nu eenmaal trots op haar werk zijn. En dus ging ze vol overgave aan de slag in deze hectische baan. Hoe hard kun en moet je werken? Het werd een groot dilemma. Want wanneer is iets niet goed meer voor je? Mag je soms om je werk huilen? Wanneer moet je dingen uit handen geven? Wat doe je, wanneer je je werk ontzettend leuk vindt, maar wel tegen je eigen grenzen aan loopt? En wat doe je wanneer het grenzen aangeven kennelijk niet bij anderen over komt?
Wanneer je
het heel rationeel bekijkt dan heb je bevestiging nodig als je twijfelt aan
jezelf. Heb je immers genoeg aan je eigen gevoel, dan is de mening van een
ander niet nodig.
Toch heeft
de mens ook een vorm van bevestiging nodig. Want wie ben je, wanneer niemand je
ziet of hoort?
Bevestiging
is ook een vorm van feedback. "Doe ik het wel goed? En zo nee, hoe zou ik
het anders kunnen/moeten doen?". Van bevestiging kun je dus ook leren.
Wanneer je
echter teveel bevestiging nodig hebt, dan heb je een probleem. Je bent dan niet
meer zelfredzaam, met als het gevolg dat je afhankelijk wordt en aan mensen
gaat hangen.
Hoe zou je
dit kunnen oplossen? Het antwoord lijkt eenvoudig. Wanneer je voor jezelf de
conclusie trekt dat je teveel bevestiging nodig hebt, terwijl wat je doet
rationeel gezien goed is, dan moet je dus werken aan die twijfel. Doe je dat
niet, dan laat je de twijfel, wat eigenlijk gelijk staat aan angst, dingen voor
je beslissen. Je wordt geregeerd door angst.
Maar hoe doe
je dat? Een voorbeeld is hier op zijn plaats. Stel, je hebt een relatie, maar
je vraagt continue bevestiging van je partner, of hij/zij jou nog wel leuk
vindt. Het makkelijkste zou nu zijn om die twijfel die je hebt te maskeren door
te zeggen dat je partner je niet genoeg aandacht geeft, of om te zeggen dat je
verleden dit bij je veroorzaakt. Beide zouden namelijk waar kunnen zijn, ware
het niet dat door een oorzaak aan te wijzen, je niets aan het probleem doet.
Het probleem is namelijk nog steeds, dat je bang bent.
Op zulke
momenten is het goed om jezelf af te vragen waar je bang voor bent. In
bovenstaand geval zou de basisangst kunnen zijn dat je niet graag alleen achter
blijft en dat je dus bang bent voor eenzaamheid.
Wanneer je
weet welke angst je hebt, dan kun je hier iets mee. Het is immers niet meer
iets, wat onbekend is. Om weer even terug te komen op het voorbeeld, wanneer je
dus bang bent voor eenzaamheid, dan moet je hier iets aan doen. Wat je hier aan
kunt doen verschilt van persoon op persoon. De een merkt bijvoorbeeld dat hij/zij
meer mensen om zich heen moet hebben, een ander is niet blij met zichzelf en
moet hier aan werken enzovoort.
Een collega van ons was koning van de kennis. Iedere discussie wist hij te winnen door net iets meer te weten dan de anderen en door dat luid en duidelijk kenbaar te maken.
Tijdens de lunch wist hij haarfijn te vertellen waarvan erwtensoep gemaakt wordt en waarom je mosselen alleen in bepaalde maanden mag eten. Als je hem om advies vroeg, wist hij steevast te vertellen wat je anders had moeten aanpakken en waarom.
Tot zijn grote verdriet kregen wij steeds minder de neiging om hem om raad te vragen. Want soms wil je helemaal geen uitgebreid advies, maar alleen de naam van een website. En als je gezellig samen luncht, zal het iedereen een zorg zijn of er een hamschijf in de snert zit.
Als hij weer eens aan het oreren was, keken wij elkaar maar eens aan en haalden onze schouders en wenkbrauwen op.
Tot een slechte dag dat hij het zag en woedend begon uit te varen. Dat hij echt wel die gekke bekken zag die we steeds trokken. Dat hij best wel voelde dat we hem niet serieus wilden nemen, terwijl hij altijd zo zijn best deed om ons ter wille te zijn. Hij voelde zich belachelijk gemaakt.
Een collega gaf hem de genadeslag: "Als jij jezelf niet zo serieus zou nemen, konden wij dat tenminste een keertje doen." Misschien niet volgens de regels van geweldloze communicatie, maar wel een schot in de roos.
Uit de Coachingskalender 2008
Bij mij roept dit stukje wat vragen op:
Waarom wil "de koning van de kennis" zo graag laten weten dat hij alles weet en waarom vinden mensen het vervelend, wanneer iemand in sommige zaken beter thuis is, dan zijzelf?
Het omgaan met kennis vergt kennelijk wijsheid. Maar is wijsheid iets wat te leren valt?
Dat zegt hij nu al voor de zoveelste keer, dacht zij. Maar ze vond zichzelf helemaal niet zo prikkelbaar. Ze kon inderdaad wel eens venijnig uit de hoek komen, maar dat kwam vooral op de momenten dat hij haar weer irriteerde.
"Je irriteert me gewoon" zei ze.
"Hoezo?" zei hij verontwaardigd.
"Je bent altijd net iets te laat, of je laat weer je spullen liggen, of...." zei zij, maar ze kon haar zin niet afmaken.
"Daar ben ik toch mee bezig!" zei hij boos. Hij zuchtte hard en zij was stil.
"Ik ben er mee bezig en ik probeer er ook iets in te veranderen. Maar het zit ook een beetje in de aard van dit beestje." zei hij
"Ja, ik weet het jongen" zei ze. Ze zuchtte weer. Hoe vaak hadden ze dit gesprek wel niet gehad?
"Probeer er gewoon eens wat luchtiger naar te kijken" zei hij.
Ontevreden liep ze naar boven en ze hoorde nog net hoe hij de TV aanzapte.
Een fictief gesprek,met een onderwerp, dat vaak voorkomt.
De laatste tijd zijn er een aantal positieve artikelen verschenen m.b.t. zelfhulp via internet, e-counselling en therapie via internet. Sommige methodes werken via de chat, en een aantal is meer georiënteerd op email. Dat laatste vorm, het counsellen en coachen via e-mail, bied ik ook aan. Daarnaast gebruik ik schrijven als hulpmiddel bij reguliere counselling en coaching.
Waarom werkt schrijven vaak zo goed? En waarom werkt het soms beter dan een een-op-een-gesprek met een counsellor of therapeut? Hieronder vind je een kleine uiteenzetting.
Het therapeutisch schrijven kan goed werken wanneer je schrijft naar een ander. Doordat je ook weer een reactie terug krijgt, met hierin vaak vragen, stimuleert dat weer om verder te schrijven. Het is mooi maar ook moeilijk om je eigen gevoelens te verwoorden. Wanneer je naar iemand schrijft moet je de boodschap zo opschrijven dat deze voor een ander duidelijk is. Als je daar zo mee bezig bent, met het voorzichtig kiezen van woorden, begin je ook vaak te begrijpen waar het soms fout gaat in je eigen gesprekken en denkpatronen. Een voordeel van schrijven t.o.v. spreken is dat je ook steeds even stil kan blijven staan bij de woorden die op het papier staan. Een goede e-coach begeleid je in dit proces. Hij zal je jouw blinde vlekken laten zien, je helpen met verwoorden, en open vragen aan je stellen zodat je niet vast komt te zitten.
Je kunt er dus voor kiezen om te schrijven naar een coach of counsellor, maar natuurlijk ook naar een vriend of gewoonweg een dagboek bijhouden. Wat belangrijk is, is dat je probeert om zonder schaamte te schrijven en dus eigenlijk zo eerlijk mogelijk. Die schaamte is vaak veel kleiner wanneer degene aan wie je schrijft jou niet persoonlijk kent. De anonimiteit kan dus een groot voordeel zijn. Je durft je makkelijker bloot te geven. Bovendien hoef je je ook niet te schamen voor je probleem of bang te zijn dat je veroordeeld wordt.
Wanneer je schrijft, is het goed om ook juist de gevoelens die je dagelijks hebt, een beetje bij te houden. Deze kun je dan op een later tijdstip uitschrijven. Noteer wat je voelde en hoe dat kwam. Op deze manier word je bewuster van je eigen gevoel.
Het fijne aan schrijven is dat je het op ieder moment van de dag kan doen. Je hoeft overdag geen tijd vrij te maken, om langs te gaan bij een hulpverlener, en je kan het dus inplannen op de momenten dat jij er de tijd voor hebt.
Je kunt emotioneel nog zo in evenwicht zijn, maar toch van je stuk worden gebracht. Ineens word je midden in de nacht wakker en lig je te malen over iets waar je je eigenlijk niet mee bezig wilt houden. Soms zijn het rationeel gezien, onbenullige dingen.
Wat kan je helpen om beter te slapen?
Maak een lijstje van zaken die in de nacht er voor zorgen dat je wakker ligt. Schrijf er bij welk gevoel ze je geven. Wellicht is het zo, dat er net iets teveel hooi op je vork hebt. Dan zul je moeten kijken, of je iets kan afstoten, of dat iemand/iets je kan helpen bij het volbrengen van de taken. Kom je er niet uit, kijk dan samen met iemand anders naar dit lijstje.
Ontspanning, voordat je gaat slapen, is erg belangrijk. Wanneer je nog tot laat bezig bent, is het goed, om ondanks het late tijdstip, toch nog iets te doen om te relaxen.
Heb je te maken met emotionele problemen? Praten helpt om te ontspannen. Je kunt je verhaal kwijt en bovendien kunnen andere mensen je helpen te relativeren. Daarnaast is intensief sporten ook goed. Het zorgt er voor dat je lichamelijk moe wordt, maar ook dat je hoofd even leeg wordt. Beide helpen om beter te slapen.
Word je regelmatig wakker om onbenullige zaken, die je vervolgens de hele nacht bezig houden? Leg een blocnote naast je bed en schrijf deze dingen op, zodat je ze niet hoeft te onthouden.
Ben je bang dat je te kort slaap hebt? Alleen dit idee al, kan je wakker houden en er voor zorgen dat je juist niet slaapt. Probeer daarom dit te doorbreken door even gewoonweg niet te slapen. Ga even uit je bed, kijk wat tv, of lees een boek.
Blijven er toch teveel dingen door je hoofd heen malen? Voor een nachtje is dit helemaal niet erg, en een paar nachten ook niet. Begin je er echter fysiek echt last van te krijgen, ga dan even naar je huisarts. Daarnaast kun je ook een gesprek aan gaan met een counselor of coach. Zij kunnen je helpen om orde te scheppen in je gedachtes zodat er weer rust ontstaat.
Soms heb je onverklaarbare gevoelens of gedragingen Waar komen ze vandaan? Vaak zijn zaken terug te herleiden naar de familiecultuur. Ooit zijn ze ontstaan maar vaak is er niet meer te achterhalen waar ze precies vandaan komen.
Toch erg interessant vind ik en o.a. daarom vraag ik de laatste tijd vaker aan mijn ouders naar hun verleden. Vaak zijn het ook mooie verhalen en het is jammer dat ik er eigenlijk zo weinig van weet.
Maar even terug komend op de familiecultuur en familiegeweten. Hieronder een voorbeeld van hoe oude zaken soms generatie op generatie kunnen doorsijpelen…..
De vader van opa werd al vroeg in zijn leven weduwnaar. Het was in die tijd moeilijk om rond te komen, laat staan wanneer je in je eentje ook er nog eens een gezin erbij moest onderhouden. Opa kreeg daardoor als oudste zoon niet veel aandacht in het gezin van 6 kinderen. Hij moest zijn zaakjes maar alleen opknappen ook al was hij pas 10. Van zijn vader mocht hij niet huilen of bang zijn. Hij, als oudste, moest juist sterk zijn. Dus slikte hij vaak zijn emoties in. En zo verankerde er bij hem gedrag waar hij op den duur helemaal geen erg meer in had.
Toen opa later kinderen kreeg voedde hij ze op zoals hij dit van zijn vader had mee gekregen. Emoties waren taboe, zeker voor de jongens. Al op zeer jonge leeftijd kregen ze dit mee in de opvoeding. De jongens wisten niet beter. En ook zij kregen weer kinderen…..
In een
relatie kunnen er diverse relatieproblemen ontstaan. Sommige mensen komen in een sleur terecht. Er
kunnen kleine irritaties optreden die langzaam maar zeker partners uit elkaar
drijven. Ook kunnen kinderen of het drukke bestaan zijn weerslag hebben op je
relatie en maak je te weinig tijd voor elkaar vrij. Je groeit langzaam uit
elkaar en je twijfelt waarom je ooit bent gaan samenwonen of getrouwd bent. Je
hebt het gevoel dat de passie en intimiteit is verdwenen. Daarnaast kan het zijn dat je
moeilijk grenzen aan kunt geven en vaak voor de ander kiest i.p.v. tijd vrij te
maken voor jezelf. Op het moment dat je er samen niet meer uit komt, kan
relatietherapie (relatiecounseling) een uitkomst bieden.
Wat is het doel van relatietherapie?
- Inzichtelijk maken van de relatieproblemen die spelen
- Bestaande conflict(en) zo oplossen dat beide er tevreden over zijn
- Communicatie tussen partners verbeteren
- Handvatten geven zodat in de toekomst niet dezelfde relatieproblemen ontstaan
Uit elkaar of niet?
Het kan natuurlijk ook dat, ondanks de relatietherapie, een relatie gewoonweg niet werkt. Dan is het fijn om
te weten dat je er alles aan gedaan hebt, en het inzicht hebt verkregen hoe
alles nu precies is gelopen. Bovendien kan counseling ondersteunend zijn in de
soms moeilijke tijden die aanbreken wanneer een relatie beeindigd wordt. (lees
ook tijdelijk uit elkaar bij
relatieproblemen)
Leren omgaan met ontrouw en overspel
Wanneer er sprake is van ontrouw of overspel, ontstaat er vaak een gespannen
situatie. Het vreemdgaan kan jaloersheid, verdriet, claim gedrag, onrust en
gebrek aan vertrouwen oproepen. Wanneer je besluit om toch samen verder te gaan kan relatietherapie je
helpen om met deze emoties om te leren gaan.
Emotionele ontrouw
Dit is het delen van je diepste gedachtes en gevoelens met iemand anders dan je
partner en dit verborgen houden van je partner. Je kunt in dezelfde ruimte zijn
als je partner en een emotionele affaire hebben met iemand anders. De mate van
emotionele ontrouw varieert van “onschuldige” ontmoetingen bij de koffieautomaat
op kantoor tot urenlange chat-sessies op internet.
Alleen of samen komen?
Je kunt alleen of samen komen. Dat hangt af van de situatie en wat jij of jullie
fijn vinden. Wanneer je samen komt, gaan we op zoek naar een gemeenschappelijk
doel om er vervolgens aan te werken. Belangrijk om te weten is, dat ik als
counselor altijd onpartijdig ben zodat beide jullie eigen verhaal kunnen
vertellen. Wanneer je liever alleen komt, is dit geen enkel probleem.
Het kennismakingsgesprek
Veiligheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid zijn voorwaarden voor
een goed counselproces. Ieder relatietherapie - traject begint daarom ook
met een vrijblijvend kennismakingsgesprek. In dit gesprek
bekijken we of relatietherapie bij deze relatieproblemen een gepaste oplossing
is en hoe het te volgen traject er uit ziet.
Zelfdiscipline
Inleiding
Hieronder kun je informatie vinden over zelfdiscipline en hoe je dit kunt opbouwen. Het woord "zelf"-discipline impliceert, dat je dit ook "zelf" opbouwt. Niets houdt je echter tegen om hiervoor hulpmiddelen te gebruiken. Een van die hulpmiddelen is het gebruik maken van een counsellor of coach via email en/of face-to-face. Deze kan je begeleiden op allerlei fronten. Misschien haak je bijvoorbeeld steeds weer af en wil je onderzoeken hoe dit komt of zou je wel eens een gestuctureerd stappenplan willen maken en toetsen? Ben je hierin geintresseerd of wil je nog wat extra informatie, neem dan contact met mij op.
Wat is zelfdiscipline?
Dit is het vermogen om jezelf aan te sporen om iets te gaan doen, terwijl je misschien liever iets heel ander zou willen doen. Het is dus eigenlijk een manier waarop je zelf meer prioriteit geeft aan iets wat op de langere termijn belangrijker voor je zelf is. Net als alle andere leerprocessen, is ook zelfdiscipline te leren. Ook hier geldt, hoe meer je oefent, hoe beter je er in wordt. Oefen je minder, dan wordt je zelfdiscipline ook minder. In principe heeft iedereen een bepaald niveau van zelfdiscipline, maar is het niet bij iedereen even goed ontwikkeld.
Hoe werkt zelfdiscipline?
Om zelfdiscipline op te bouwen moet je proberen om uitdagingen aan te gaan die je voor elkaar kunt krijgen maar die wel tegen de grenzen van je kunnen aan liggen. Dit betekent dus niet dat je iedere keer uitdagingen moet aan gaan die je toch al niet kunt bereiken, want dat demotiveert alleen maar. Het betekent echter ook niet dat je in je comfortzone moet blijven, want daar leer je dan weer niet van. Op het moment dat je succes hebt, moet je de grens verhogen van wat je wilt bereiken. Op deze manier ontwikkel je zelfdiscipline. Zou je dit niet doen, dan blijft je hoeveelheid zelfdiscipline gelijk. Het is eigenlijk net zoals alles wat je leert; door oefening word je steeds beter, en wanneer je niet meer oefent, neemt de vaardigheid meestal af.
Loop niet te hard van stapel.
Wanneer je ineens allerlei doelen stelt, en je verwacht ook nog eens dat je dit van het ene op het andere moment volhoudt, weet je eigenlijk al bij voorbaat dat het niet gaat lukken. Stel dus altijd realistische doelen. Begin klein en bouw het op. Om uiteindelijk een eindexamen te doen, moet je tenslotte ook eerst allerlei proefwerken hebben gedaan.
Wat ook erg belangrijk is, is om jezelf niet te vergelijken met andere mensen. Dit gaat je namelijk echt niet helpen. Wanneer je ziet dat je zwakker ben dan de meeste krijg je misschien de neiging om het sneller op te geven. Wanneer je juist sterker bent, heb je wellicht de neiging om het “rustiger” aan te doen. In beide gevallen schiet je er niets mee op. Wat wil je?
Ten eerste moet je er achter komen waar je op dit moment staat in dit leerproces, want zoals al eerder gezegd, moet je realistische doelen stellen. Wanneer je niet weet waar je staat, is het onmogelijk om realistisch een doel te stellen. Misschien heb je bijvoorbeeld wel problemen in een bepaald gebied van je leven, terwijl je dit aan jezelf niet wilt toegeven.
Waar het bij veel mensen ook vaak mis gaat, is het teveel tegelijkertijd willen doen. Wanneer je meerdere doelen kiest, heb je een verhoogde kans, dat je er ook meerdere niet haalt. Je kunt je energie immers maar een keer gebruiken. Bovendien kost het ook erg veel moeite om jezelf steeds op weer iets anders te focussen. Prioriteiten bepalen is dus essentieel.
Het stappenplan
Wanneer je eenmaal een goed doel hebt, kun je een stappenplan maken waarin staat hoe je dit doel kunt bereiken. Een dergelijk plan begint dus met stappen die makkelijk zijn en gaat gaande weg over in wat grotere uitdagingen. Een van de onderdelen van een dergelijk plan, is ook het scheppen van de ideale condities.
Het opbouwen van zelfdiscipline vergt tijd en overkomt je niet zomaar. Je moet er doel-bewust mee omgaan. Het is vaak hard werken en het blijft ook hard werken, maar je wordt sterker, zodat dingen die vroeger moeilijk waren, nu gemakkelijker worden.
Wat belangrijk is bij het verwezenlijken van je doelen, is dat je jezelf realiseert dat wilskracht iets is krachtigs is, maar steeds van tijdelijke aard. Als je er echter slim mee omspringt, kun je doelloosheid voorkomen en kansrijke situaties creëren.
Ik zeg dit omdat veel mensen in hun hoofd hebben dat ze alles kunnen doen op wilskracht. Men begint met volle moed, maar al snel, vaak al na enkele dagen, haakt men af. De wilskracht houdt gewoonweg niet lang genoeg aan om je gefocust te houden en je vervalt in oude gewoontes. Vervolgens wordt weer een poging ondernomen, op een vergelijkbare manier en voila, een vicieuze cirkel is gecreëerd. Hier kan je heel erg moe van worden! Waar je voor moet zorgen, is dat aan het eind van iedere stap, er een nieuwe betere uitgangspositie is, zodat opvolgende stappen minder moeite kosten. Wanneer je bijvoorbeeld studeert, is het goed om aantekeningen te maken, zodat je bij het vervolg van je studie, je alleen maar even je aantekeningen hoeft door te nemen i.p.v. weer door het hele boek te moeten gaan.
Houvast en hulpbronnen
Dit zijn mensen, plaatsen, activiteiten of dingen die volgens jou bruikbaar zijn om het proces te volbrengen. Omdat deze zaken essentieel kunnen zijn voor het bereiken van jouw doel, is het goed om te bekijken, welke deze nu precies zijn. Het is heel handig om hier samen met iemand over te brainstormen en vaak kom je er achter dat het er meer zijn dan je denkt! Het is erg belangrijk dat je, voor het gebruiken van de hulpbron, het belang van de hulpbron erkent.
Hulpbronnen kunnen ook tegen je werken. Daarom moet je regelmatig kijken of alles wel goed gaat. Soms moet je namelijk tijdens het proces van strategie veranderen. Misschien is bijvoorbeeld een PC een goed hulpmiddel voor jou, maar is de aanwezigheid van een internetverbinding op de PC een te grote verleiding, om het apparaat echt alleen voor de studie te gebruiken. Je zit steeds te internetten. Al met al is kan een hulpbronnen-analyse heel goed voor je werken. Van belang is dus dat je de hulpbronnen bij elkaar zoekt, ze hierna activeert en daarna ook regelmatig checkt. Klik hier voor een voorbeeld van een hulpbronnen-analyse
Breng structuur aan
Een belangrijk punt is dat je je leven gestructureerd en georganiseerd indeelt. Voor sommige mensen kan dat erg lastig zijn. Wanneer je rommelig bent, moet dit echter niet een excuus zijn om van je leven een puinhoop te maken. Soms is het mogelijk om met wat kleine aanpassingen een redelijke structuur in je leven te krijgen. Iets wat vaak voorkomt is, dat allerlei kleine bezigheden je doel verdoezelen en je je focus kwijt raakt. Een mens heeft nu eenmaal ook taken die niet bijster interessant zijn, maar samen wel heel wat tijd kosten. Wanneer je die bezigheden verslonst, en er geen tijd aan besteed, kunnen ze je leven tot een grote puinhoop maken. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het onderhoud van je huis, het betalen van rekeningen en het doen van de was.
Hoeveel dingen staan op dit moment nog op jouw lijstje van dingen die afgewerkt moeten worden, die met wat werk zo gedaan kunnen worden? Het overkomt iedereen wel eens dat er iets blijft liggen, en dan vooral de dingen die saai zijn. Maar ondertussen knagen ze aan je. Zo leg ik, wanneer ik thuis kom, de post soms op een aftewerken-post stapeltje. Deze stapel heeft de neiging te groeien, en ja, daardoor vergeet ik wel eens wat, waardoor ik extra tijd moet steken in wat er fout is gegaan. Bovendien is een stapel onafgewerkte post, als een doorn in het oog. Afijn, persoonlijke effectiviteit gaat omhoog, wanneer je dingen meteen afhandelt op het moment dat je ze kunt afhandelen.
Om gefocust te blijven is het nodig om tijd te steken en te blijven steken in zaken die moeten gebeuren. Dit klinkt wellicht heel simpel, maar toch lopen veel mensen hier tegen aan. Ze vergeten dat ook de gewone zaken aandacht nodig hebben, en terwijl het project goed lijkt te lopen, worden de poten er onder vandaan gezaagd.
Als je niet weet wat je allemaal moet doen, zul je het moeten inventariseren. En dingen die je niet kunt, zul je moeten leren of uitbesteden. Een ding is zeker, wanneer je leven een rommeltje is, blijf je vaak achter de feiten aanlopen.
Toets je koers en doel!
Alles wat ik tot nu toe geschreven heb, heeft te maken met de zelfdiscipline die je nodig hebt om een bepaald doel te bereiken. In dit proces is het verstandig om regelmatig te kijken of je nog op koers ligt, want misschien moet je je koers wel aanpassen. Het heeft geen zin een koers aan te houden waarmee je je doel voorbij schiet.
Ook in een latere fase kun je jezelf voor de gek houden. Hoeveel mensen zijn er niet, die vol goede moed een tijd lang bezig zijn met iets, maar waar uiteindelijk het proces in stilte eindigt? Wanneer je (tegen jezelf) zegt dat het redelijk goed gaat, maar je kijkt niet of je nog op koers ligt, is dit eigenlijk een onzinnige uitspraak. Op deze manier word het doel onduidelijk, maar kun je toch doen alsof het “goed” gaat, terwijl je niet bereikt wat je wilt. Een groot nadeel aan deze denkwijze is dat je het vaak ook zelf gaat geloven. Houdt je doel en koers dus scherp bij! Is het nog steeds wat ik wil? Ben eerlijk tegen jezelf!
Er zijn ook mensen die vrij hardnekkig zijn in het volhouden van iets, terwijl ze niets aan het eindresultaat hebben. Aan koppigheid heb je niets. We leven in een prestatiegerichte-maatschappij waarbij resultaat bijna heilig is. Zo zijn er ook veel mensen opgegroeid, die een overdreven schuldgevoel krijgen, wanneer ze iets niet afmaken. Ik denk zelf dat het getuigd van inzicht, wanneer je het lef hebt om de stekker uit een project te trekken, wanneer deze niet voldoet. Waarom? Om de simpele reden dat je nu weer tijd creëert om andere zaken op stapel te zetten.
Iedereen heeft zijn grenzen en soms ga je ook over je eigen grenzen heen. Dat kan grensverleggend zijn. Je denkt wellicht “wauw, dat ik dit kan!”. De grens schuift een stukje op en lichaam en geest passen zich aan. Dit kan een mooie ervaring zijn en persoonlijke groei veroorzaken.
Roofbouw
Over je grenzen gaan kan ook roofbouw worden als je dit te lang doet. Je vergt teveel van jezelf en langzaam eet je je reserves op. Dit gebeurt soms in situaties van drukte en stress, maar ook in relaties waar partners niet goed genoeg rekening met elkaar houden.
Lichaam als indicator
Wanneer is het verleggen van je grenzen nog wenselijk? Je lichaam is een goede indicator als het hierom gaat. Want als je je reserves op eet, word je moe, gaat de souplesse uit je lichaam, en kun je allerlei soorten klachten krijgen, zoals hoofdpijn, nekpijn en rugpijn. Het is dus goed om te luisteren naar je lichaam.
Grenzen bewaken
Helaas staat de mens vaak onder druk. Dat kan ook druk zijn die je zelf uitoefent. Je hebt een bepaald beeld van hoe je zou moeten zijn en daar wil je aan voldoen. Wanneer je echter je eigen grenzen niet bewaakt en de signalen van je lichaam negeert, kun je het contact met je lichaam verliezen. Dan (be)leef je niet meer, maar wordt je geleefd. Je kunt je afvragen wie of wat er op dat moment aan het roer in je hoofd staat.
Aarden
Wanneer de druk weg valt, komt dat contact met je lichaam niet per definitie terug. Je hebt namelijk iets uitgezet, en dit zul je weer moeten activeren. Dit "aarden" kun je doen door een stukje zelfreflectie. Vragen als "wie ben ik en wat vind ik belangrijk?" en "hoe komt het dat ik mijn grenzen niet heb bewaakt?" kunnen je helpen om jezelf weer terug te vinden.
Omgaan met verlies
Doorheen verdriet houden van het leven
Als verlieservaringen en verdriet ter sprake komen, weten heel veel mensen niet wat te doen. Ze dekken het toe, ontwijken het, ontlopen het, hebben nietszeggende pasklare antwoorden ... Deze uiteenzetting wil een gids zijn doorheen situaties van verdriet. Meer weten kan meer helpen.
Verlies raakt alle dimensies en niveaus van het leven. Het is méér dan enkel droefheid en depressie. Verdriet leert ons het wezenlijke over menselijke verhoudingen.
Wanneer gij blijde zijt, schouw dan diep in uw hart
en ge zult zien dat enkel wat u smart gegeven heeft,
ook vreugde brengt.
Wanneer gij verdrietig zijt, blik dan opnieuw in uw hart,
En ge zult zien dat ge weent
om wat u vreugde schonk
Kahlil Gibran
Verdriet is de andere zijde van liefde
De Libanese dichter K. Gibran (1883-1931) leert ons dat vreugde en verdriet héél dicht bij elkaar liggen. Verdriet heeft te maken met liefde. Als mensen van elkaar houden, zijn ze ook voorbestemd om verdriet te ervaren. Die gedachte kan enorm helpen om naar mensen die verdriet hebben, toe te gaan, mensen van wie een kind is verongelukt, mensen die een ander groot verlies ervaren. In die zin is het een weldaad verlies te mogen ervaren, want het betekent dat we ook dierbare relaties hebben.
Verlies behoort tot het leven
Iedereen weet dat verlies tot het leven behoort en toch bereiden weinig mensen zich hierop voor. Een jaarlijkse vakantiereis wordt meestal zeer goed voorbereid om er meer uit te kunnen halen. De meeste mensen bereiden zich echter niet voor op de laatste reis die zijzelf en allen die hen dierbaar zijn, zullen meemaken: de reis uit dit leven. Het is nochtans zeer belangrijk om op voorhand hierover te leren zodat men er niet totaal onverwacht mee geconfronteerd wordt.
Verdriet, sterven en kinderen
Sommige mensen denken dat het beter is geen aandacht te vestigen op verlies, dood en rouw om zo de kinderen te beschermen. Dat is niet juist, men kan kinderen geen verliessituaties besparen. De enige keuze die men heeft, is hoe men hen zal helpen om te gaan met verliessituaties. Als men deze verantwoordelijkheid verwaarloost, laat men hen eenzaam afrekenen met de mysteries van leven en dood, laat men hen achter met hun eigen angsten.
Kinderen hebben een groot vermogen om adequaat om te gaan met moeilijke situaties, als de volwassen omgeving hen maar inzicht en begrip bijbrengt.
Ik heb mijn opa niet verloren
daarvoor gaf hij mij te veel
wat hij me zei dat blijf ik horen
van mijn leven maakt hij altijd deel
opa, op mijn kamer staat nog je beer
even groot en sterk, haast even stil
iedere avond knuffel ik hem een keer
denk ik aan jou, als ik hem optil
ik kom je overal tegen
in wat ik doe, in wat ik laat
je was en blijft voor mij een zegen
de beer en jij blijven steeds mijn maat
Karen
Verwerken van verlies
Als we spreken over verwerken van verlies, spreken we over rouwarbeid. Dit woord drukt uit dat verlies verwerken arbeid verrichten is.
Het verklaart waarom verdrietige mensen zo moe kunnen zijn, dat ze niet aan hun dagelijks werk toe komen.
Elke arbeid kan men opdelen in taken. Zo onderscheidt men in de rouwarbeid vier rouwtaken, vier opdrachten die moeten worden vervuld om tot verwerking van het verlies te komen. Het woord ‘rouwtaken’ wijst erop dat de rouwende actief iets kan doen. Het betekent ook dat anderen de rouwende kunnen helpen met het opnemen van bepaalde taken, zodat ze die niet alleen moeten afwerken. Onvoltooide rouwtaken kunnen verder levensgeluk in de weg staan.
Deze lezing gaat hoofdzakelijk uit van verwerking na verlies van een dierbare, maar de rouwtaken moeten eveneens doorgewerkt worden bij verlies van een dierbaar “iets” zoals bijv. gezondheid, te moeten leven met een chronische ziekte.
Eerste rouwtaak: aanvaarden van de werkelijkheid van verlies
Als iemand sterft, heeft de nabestaande vaak het gevoel dat het niet waar kan zijn, een gevoel van onwerkelijkheid. Het verlies dringt niet in zijn volle dimensie door. Eerste reacties in de zin van: ’Het is niet mogelijk’, ’Het moet een vergissing zijn’, ’Ik kan het niet geloven’, komen frequent voor. Men lijkt geschokt en dat wordt verschillend geuit.
Maar om echt met de rouw te beginnen, moet men het verlies erkennen. De werkelijkheid onder ogen zien, is niet gemakkelijk. Men kan zo intens verlangen naar de overledene dat men hem/haar meent te zien of te horen. Dit soort hallucinaties heeft veel te maken met gewoontegedrag dat zich verder doorzet. Dat is normaal en moet niet worden geïnterpreteerd als ziekelijk. Als er geen voorbereiding was op de dood of het verlies, kunnen die reacties (bijv. ook tafel voor de overledene blijven dekken) gedurende een langere tijd optreden.
Hoe kunnen we mensen helpen om de werkelijkheid te aanvaarden?
Voor het verwerken is het belangrijk juiste informatie te krijgen over wat zich heeft voorgedaan.
Men heeft een verklaring nodig van het gebeurde, van het hoe en waarom. Geen verklaring vinden, kan een algemene angst creëren. Men blijft zich afvragen hoe dit kon gebeuren en wat er dan nog allemaal kan gebeuren.
Niet één keer moet de informatie gegeven worden, maar verscheidene keren, steeds opnieuw. Niet omdat de getroffenen het niet WETEN, maar omdat ze de werkelijkheid nog niet VOELEN. Veel artsen begrijpen dat spijtig genoeg nog niet en geven de informatie maar één keer.
Ook kinderen moeten correct geïnformeerd worden, wat vaak vermeden wordt, omdat men bang is van de zeer concrete vragen van kinderen (bijv. kunnen de pieren nu in de neus van opa kruipen?). Als men de vragen van kinderen niet beantwoordt, leert men hen dat het onderwerp niet bespreekbaar is. Het moeten ook JUISTE antwoorden zijn (opa voelt dat niet meer, hij is dood).
Men kan nabestaanden helpen bij het verwerken van die eerste taak door ervoor te zorgen dat zij de kans krijgen om afscheid te nemen. Ook kinderen moeten die kans krijgen, en dit in een sfeer van zorgzaamheid voor al hun vragen en voor al hun emoties.
Tweede rouwtaak: ervaren van de pijn van het verlies
De tweede taak is het ervaren van de pijn van verlies. Er is absoluut geen weg om de pijn heen. De enige weg naar verwerken, is recht door de pijn heen te gaan. Alles wat iemand toelaat om zijn pijn te verlichten of uit te stellen, verlengt het rouwproces. Als de pijn niet wordt gevoeld, komt deze op een later moment terug onder de vorm van het ene of andere ziektesymptoom of afwijkend gedrag.
De meest karakteristieke trek van de rouw is niet het voortdurend depressief zijn, maar het zijn de tijdelijke en hevige pijnscheuten. Dat zijn perioden van psychologische pijn.
Alles wat mensen emotioneel aanspreekt, kan in alle hevigheid de pijn van het verlies oproepen: de eerste krokussen in de tuin, de eerste schooldag … Het getuigt van begrip als men even kan stil staan en de tijd kan nemen om te luisteren naar het verdriet van de andere. Dat betekent tevens het verdriet en het verlorene bij naam noemen.
Pijn kan ook tot uitdrukking komen in schuldgevoelens. Vaak wordt dan gezegd: ’Je moet je niet schuldig voelen’. Dat werkt echter niet adequaat. Beter is duidelijk te maken dat schuldgevoelens normale reacties zijn in een rouwperiode en dat men daarvan enkel kan worden bevrijd door ze uit te spreken. Het is een weg waarlangs de pijn naar buiten komt.
Men kan helpen bij het vervullen van de tweede taak door de confrontatie met de pijn niet voortdurend te ontlopen, maar de kans te geven erbij stil te staan. Omstanders hebben vaak moeite als pijn wordt geuit en proberen dan remedies tegen de pijn aan te dragen. ‘Je hebt toch nog twee gezonde kinderen’, ‘Hij heeft een mooie leeftijd gehad’.
Men helpt rouwenden meer als men luistert naar hoe het voelt, in plaats van te vertellen hoe men zich wel en niet moet voelen.
Derde rouwtaak: aanpassen aan de nieuwe omgeving
De derde taak is de aanpassing aan een nieuw leven zonder het dierbare verlorene. Ook al moet iedereen die taak doormaken om de rouw te verwerken, toch betekent dat ook weer iets wat verschillend is voor elke rouwende, afhankelijk van de voorafgaande relatie tot het verlorene of de gestorvene.
Verdriet is als een vingerafdruk: voor iedereen herkenbaar en toch zijn geen twee vingerafdrukken gelijk. De lijnen lopen telkens weer anders en vormen een uniek patroon. Zo is het ook met verdriet. Men gaat voorbij aan het individuele van elk verdriet, als men geen rekening houdt met de hoogstpersoonlijke behoeften waarmee iemand wordt geconfronteerd bij elk type verlies.
Elk verlies brengt zijn eigen problemen met zich. Er zijn gelijkenissen, maar ook verschillen. Dit maakt dat het verdriet van de ene nooit gelijkgesteld kan worden met het verdriet van de andere. Het is anders. Men kan verlies niet wegen of meten. Het is zo erg als het is voor die persoon.
Hoe lang is het nu geleden
en hoe gaat het met het nu?
‘Och redelijk’,’gaat wel’,’dank u’
Wat verwacht je anders
als antwoord op mijn verdriet?
Op zo’n vraag verwacht je toch
dit antwoord ... of niet?
Je zou geen raad weten als ik zei
‘het gaat niet zo goed met mij!’
Dus zeg ik wat je wilt horen
en na drie maanden zo onderhand verwacht …
‘gaat wel’,’redelijk’ en produceer
daarbij een moeizame lach
Voor mij voldoende dat ik zelf weet
dat ‘slijten’ langzaam gaat
en ik jou nooit meer vergeet!
Gerry Odijk
Men kan rouwenden helpen in het opnemen van de derde taak door telkens opnieuw te luisteren naar wat die aanpassing voor hen betekent en welke moeilijkheden dat allemaal meebrengt. Door steeds opnieuw te laten verhalen, helpt men mensen geleidelijk opnieuw op verhaal te komen in het leven. En in het aandachtig luisteren, kan men ook achterhalen wat het meeste moeite kost, welke nieuwe vaardigheden kunnen worden aangeleerd en waarmee men iemand kan helpen.
Vierde rouwtaak: opnieuw leren houden van het leven en opnieuw leren houden van mensen
De vierde taak bestaat erin weer emotionele energie op te brengen voor het leven daarbuiten. Men leert opnieuw houden van het leven en van andere mensen en alle aandacht gaat niet langer naar het verloren leven.
Voltooiing van het rouwproces
Het rouwproces is voltooid als vier genoemde taken zijn vervuld. Het is onmogelijk een precieze tijdsduur voor een rouwproces te omschrijven. De tijd die het iemand vraagt om te verwerken, hangt van veel factoren af. Een periode van één tot vijf jaar is geen lange periode om een belangrijk verlies te verwerken. Verwerken heeft niets te maken met ‘vergeten’. Het heeft ook niets te maken met ‘het is over’, ‘het is voorbij’. Verwerken heeft alles te maken met ‘een plaats geven in het leven, van waaruit het de rest van het leven meetrekt’. Een criterium van verwerking is dat men aan het verlorene of de overledene terugdenkt zonder steeds intense pijn te ervaren, - hoewel iets van de pijn van het verlies een leven lang duurt. Een criterium is ‘dat het geen allesomvattende, verscheurende pijn meer is’.
Men kan dat vergelijken met het beeld van een schaduw. Verdriet na verlies gaat met mensen mee doorheen hun verdere leven, zoals de schaduw van een mens hem overal vergezelt.
De schaduw van een mens is soms groot en soms klein, soms ligt ze vóór hem, soms achter en dan weer naast hem. Soms ziet men ze en op andere momenten is ze onzichtbaar. Men kan een hoek van een straat omslaan en de schaduw ligt plots levensgroot vóór de persoon en stapt elke stap met hem mee. Zo is het ook met verdriet. Het kan opeens levensgroot aanwezig zijn, als men het niet verwacht.
Opvang van kinderen van een chronisch zieke ouder
Vroeger vertelde men aan kinderen
dat het kleine zusje gebracht werd
door de ooievaar,
Maar ze stonden mee
aan het sterfbed van hun grootvader
Nu weten kinderen zeer jong
hoe baby’s ontstaan en ter wereld komen;
Maar als grootvader sterft
worden ze op afstand gehouden
en men vertelt ze
dat hij in een mooie tuin slaapt
tussen de bloemen
Philippe Aries
Kinderen reageren eerst en vooral als kinderen. Volwassenen hebben het voordeel al ontwikkeld te zijn, terwijl bij kinderen een ernstig verlies de normale ontwikkeling kan doorkruisen. Die kan erdoor worden gehinderd of geblokkeerd. Toch kan men kinderen helpen in de confrontatie met verlies van gezondheid en ernstige ziekte.
Men moet kinderen erover informeren dat hun ouder ernstig ziek is. Als men probeert informatie achter te houden, heeft dat gewoonlijk negatieve gevolgen. Kinderen achterhalen toch de waarheid.
Men moet de naam van de ziekte vertellen. Anders horen ze het bij de bakker.
Men moet vertellen wat er zal veranderen door de ziekte. Iets wat voorspelbaar is, kan gemakkelijker gehanteerd worden.
Men moet vertellen hoe er voor hen gezorgd zal worden. Wie zal ingeschakeld worden en waarvoor. Hoe worden er afspraken gemaakt en met wie.
Men moet hun vertellen dat de ziekte niet besmettelijk is. Kinderen denken vlug dat zij, als zij dicht bij de zieke ouder komen, ook de ziekte kunnen krijgen.
Men moet aan kinderen vertellen dat niemand schuld heeft aan de ziekte. Kinderen denken heel snel dat zij het veroorzaakt hebben. Ze zien overal verdriet en ze denken dat het door hen komt.
Kinderen kunnen voorbereid worden op verlies, ziekte en verdriet. Kinderen komen vaak voor het eerst in aanraking met de dood bij het zien van een dood dier: de hamster, het konijntje, de poes. Ze hebben een kameraad verloren die vele uren met hen heeft gedeeld. Volwassenen hebben de neiging het dode dier direct door een ander te vervangen. Met het onmiddellijk vervangen door een ander dier leert men kinderen dat alles zomaar vervangbaar is en gaat men voorbij aan het verlies en de gevoelens die dat oproept.
Men kan hun leren dat verdriet, verlies, ziekte op een natuurlijke wijze deel uitmaakt van het leven en dat het de veiligheid niet wegneemt.
Men zou kinderen in het leven het vertrouwen moeten meegeven dat tranen worden gedroogd, niet voor altijd, maar altijd weer. Dan geeft men hen iets fundamenteels over het leven mee. Door steeds weer stil te staan bij verdriet, leert men hen fundamenteel over liefde, over solidariteit en over verbondenheid.
Een manier om te werken aan een wereld met meer vrede dan de wereld van vandaag.
Verdriet bij chronische ziekte
Alles wat gezegd werd over verdriet bij overlijden, geldt ook bij verlies van validiteit, van gezondheid bij ernstige chronische ziekten. Een groot verschil is dat een chronische ziekte véél minder zichtbaar is voor de omgeving, waardoor die er vaak niet adequaat mee kan omgaan. Sterven is veel meer zichtbaar en daar stellen zich de problemen al.
Het kunnen vertellen van het verhaal, van het verdriet over het verlies van gezondheid is een goede stap in de richting van beter omgaan met het verlies. Vaak kan dat gebeuren onder de vorm van een tekst, een artikel dat men bezorgt aan de personen in de omgeving. Zo kunnen zij veilig, al lezend, meer begrip en inzicht verwerven. Verdriet wordt door omstanders vaak weggeduwd omdat ze niet weten wat ze eraan kunnen doen. Maar er moet niet altijd iets gedaan worden, gewoon kunnen luisteren betekent al veel.
Een tweede verschil is dat bij chronische ziekte de zieke van verlies naar verlies stapt.
Vaak ziet men dan ook problemen met het aanvaarden van het verlies, met het voor zichzelf te moeten uitmaken wat nog kan, en wat niet meer kan. . Hier is ook een confrontatie met de pijn van het verlies. Het is zeer pijnlijk te ervaren dat je sommige dingen niet meer kunt of dat je job verloren gegaan is. Bij elke achteruitgang komt die pijn terug.
Zich aanpassen aan de wereld mét die ziekte, mét de beperkingen, vraagt vaak enorme inspanningen. Opnieuw leren genieten van het leven betekent dat na het onder ogen zien en na de levensaanpassingen, er nieuwe engagementen gevonden kunnen worden. Mensen die die stappen niet doormaken, komen niet tot dit engagement en genieten niet van het leven. Door vastgeroeste emoties staan zij verbitterd in het leven.
Interessant stuk over op welke manier schrijven je wel of niet kan helpen in geval van een persoonlijke crisis.
Dichten is geen goede therapie
Bij depressie of het verwerken van een trauma kan schrijven therapeutisch werken. Dichten helpt niet zo goed als het vertellen van een verhaal.
Over je gevoelens schrijven is goed voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid. Steeds meer psychologen en psychotherapeuten laten cliënten hun depressies, trauma’s, stress en fobieën van zich afschrijven – het is een van de weinige psychotherapeutische interventies waarvan het gunstige effect wetenschappelijk is aangetoond. Tegelijkertijd is bekend dat mensen die van schrijven hun beroep hebben gemaakt, vaker depressief zijn dan de rest van de bevolking en dat dichters, met name vrouwelijke dichters, het slechtst af zijn. Waarom helpt hun ‘schrijftherapie’ niet?
De Amerikaanse psychologen James Kaufman en Janel Sexton hebben voor het eerst uitgebreid literatuuronderzoek gedaan naar deze paradox. Eén van de redenen, schrijven ze in het nieuwste nummer van Review of General Psychology, is dat gedichten te weinig narratief zijn.
Na het schrijven van een gedicht hoeft iemand nog steeds niet het gevoel te hebben dat hij het leven begrijpt. Dan biedt het schrijven van verhalen meer betekenis, structuur en houvast.
Mensen die werkzaam zijn als expressief kunstenaar lijden vaker dan gemiddeld aan depressies of andere psychische stoornissen. Schrijvers hebben de meeste psychische problemen, en binnen die groep zijn het vooral de dichters, met name de vrouwelijke dichters die vaak ziek zijn en relatief vaker zelfmoord plegen.
Nu zijn schrijvers en dichters vermoedelijk al meer tot depressie geneigd dan andere mensen. Schrijven kan een poging tot zelftherapie inhouden, aldus de psychologen: als sommige schrijvers een ander beroep hadden, zouden ze er misschien nog erger aan toe zijn. Het werk van dichters die een zelfmoordpoging hebben gedaan, bevat verder meer eerste-persoonsvoornaamwoorden (‘ik’, ‘mijn’) dan dat van niet-suïcidale dichters. Dit blijkt uit onderzoek van James Pennebaker, de grondlegger van de schrijftherapie. Het duidt er volgens de psychologen op dat deze mensen zich minder sociaal geïntegreerd voelen en dus minder steun ervaren. Kunstenaars als Cole Porter en Kurt Cobain gebruikten vlak voordat ze zelfmoord pleegden vaker het woord ‘ik’ in hun songteksten.
Dichters zijn slecht af, omdat de vorm die zij gekozen hebben, vaak niet het waarschijnlijk belangrijkste therapeutische element van schrijven bevat: een sterk narratief eindproduct. Als iets akeligs is vertaald naar een verhaal, met een begin, een midden en (vooral) een eind, kan het worden opgeslagen in het geheugen zodat het de persoon in kwestie niet meer keer op keer plaagt met plotseling opkomende nachtmerries of piekergedachten. Zo’n verhaal stelt iemand in staat afstand te nemen van voorheen hevige emoties. Maar ongestructureerd schrijven kan de klachten verergeren.
De psychologen willen dichters niet van het dichten afhouden – een hopeloze zaak, vinden ze. Het is beter als dichters zich daarnaast narratief uiten, bijvoorbeeld in dagboeken, brieven of e-mails, om zichzelf gezond te houden.
17 oktober 2006
Nawoord:
Ik gebruik in mijn praktijk ook regelmatig schrijven als hulpmiddel. Wanneer je niet gewend bent om je gevoelens verbaal te uiten, kan het heel lastig zijn om dit zomaar ineens wel te moeten doen. Veel mensen hebben dit van huis uit ook niet mee gekregen. Je moet het dus eigenlijk nog gewoonweg leren.
Het opschrijven van gevoelens is de eerste stap in dit leerproces. Wanneer je hiermee bezig bent, moet je woorden geven aan gevoelens. Dit doe je "normaal" gesproken nooit. Je moet hiervoor echt even stil staan bij wat je voelt.
Het makkelijkste is om stil te staan bij emoties van alle dag. Zeker wanneer je (of je relatie) in crisis verkeerd, kom je wel eens een gevoel tegen. Probeer deze te omschrijven op een manier dat een ander dit ook begrijpt. Bij een relatieprobleem zou je bijvoorbeeld kunnen opschrijven: "ik voel me alleen, wanneer je dit of dat doet". Hiermee geef je woorden aan je gevoel en train je jezelf ook in het gebruiken van deze woorden.
Een volgende stap kan zijn om de gevoelens ook daadwerkelijk met iemand te delen. Dit kan een onderdeel zijn van bijvoorbeeld relatietherapie op basis van counselling. Het schrijven op zich, kan een goed hulpmiddel zijn om individueel aan problemen te werken. Hiervoor zou je bevoorbeeld emailcounselling kunnen toepassen.
Het ontstaan van blokkades
Wanneer je iets meemaakt dat je moeilijk kan verwerken kan deze
negatieve ervaring je blokkeren in de dingen die je doet, denkt en/of
voelt. Er zijn verschillende oorzaken voor dit soort blokkades te noemen zoals
een slecht afgesloten relatie, het verlies van een baan, stress binnen het gezin
of werk, het verlies van een dierbare, conflicten met mensen, een misplaatste
opmerking van je baas of collega enzovoort.
Negatieve effecten van een blokkade
Wanneer je niets aan deze blokkades doet,
belemmeren ze je vaak in je doen en laten, waardoor je soms nog slechter gaat
functioneren. Door niet te werken aan het opheffen van de blokkade kan het
gebeuren dat je er na een tijd echt ziek van wordt. Sommige mensen krijgen last
van depressiviteit, raken overspannen of krijgen vage fysieke klachten.
Op tijd aan de slag gaan met het opheffen van blokkades, voorkomt vaak dat je last
krijgt van bovenstaande problemen. Het is daarom nuttig om energie te steken in
counselling, omdat dit je kan helpen bij het opheffen van blokkades.
Oorzaak en inzicht
Counselling werkt stapsgewijs. Eerst wordt er gekeken naar wat de oorzaak is van
de blokkade. Dit is nodig, omdat je pas iets aan een blokkade kan doen, wanneer
je inzichtelijk hebt hoe deze functioneert. De counsellor helpt je hierbij door
je spiegelen wat er gebeurt en welk effect dit op jou heeft. Het inzicht wat
ontstaat helpt je ook om in de toekomst niet in een zelfde valkuil te stappen.
Sterker worden
Omdat blokkades zijn ontstaan door een negatieve ervaring, is het emotionele
gebied waarin dit is gebeurd, meestal ook een zwak punt van jezelf geworden.
Tijdens het counselproces kijken we daarom ook hoe we je weer wat sterker kunnen
maken. Dat kan zijn, op juist dit zwakkere punt, maar ook op andere vlakken.
Wanneer je immers in staat bent om je te focussen op je sterke kanten, zul je
minder snel last hebben van je zwakkere kanten.
Tot slot
Heb je interesse in een dergelijk traject, of wil je nog meer informatie, neem
dan contact op. In een kennismakingsgesprek kunnen we samen
doornemen hoe we stapsgewijs kunnen werken aan het opheffen van de blokkade.
Blinde vlekken
Overpeinzingen
|
28 Maart 2007 | 12:22:14
We kennen het allemaal wel. Het denkproces neemt een loopje met je. Je ziet het niet, maar het is er wel, de optische blinde vlek.
Gedrag kan ook blinde vlekken bevatten. De blinde vlek is ooit ontstaan door een ervaring in het verleden of is gewoon aangeleerd. Bij (aangeleerd) gedrag kan feedback helpen. Iemand die je er op aanspreekt, iemand die je laat zien wat je doet, of video-opnames.
Maar wat doe je met een aangeleerd gevoel? Je hebt er namelijk geen weet van. Het gevoel neemt een loopje met je. Dit kan zich op een negatieve manier manifesteren als angst of onrust.
Als je kijkt naar manieren om blinde vlekken aan de oppervlakte kunnen krijgen helpt het om op een variabele afstand te kijken. Je verandert het perspectief waardoor de blinde vlek zichtbaar wordt. Bij optische blinde vlekken is het de afstand van het onderwerp wat je niet ziet. Bij blinde vlekken in gedrag kijk je, alleen of samen, op verschillende afstanden naar jezelf, naar je gedragingen en pas je waar nodig je gedrag aan.
Bij aangeleerd gevoel lijkt het dus logisch om dit ook te doen. Alleen kijk je dan niet naar een voorwerp of naar gedrag. Je kijkt naar gevoel.
Hoe doe je dat, op variabele afstand naar je gevoel kijken? Dat lijkt lastig, want gevoel lijkt bijna iets onbeschrijfelijks. Hier zit dan ook de uitdaging. Door juist de gevoelens te "beschrijven" worden ze meer tastbaar en krijg je ook de mogelijkheid om er iets mee te doen. Tijdens de counselgesprekken, is een van de zaken die wordt behandeld, het beschrijven van het gevoel. De counselor zal je hierbij helpen. Hij vraagt door om bij de kern van het gevoel te komen. Soms helpt hij je door gevoelens te benoemen.
Wanneer je gevoel iets is geworden waar je woorden voor hebt, is het moment aangebroken om het perspectief te veranderen. Dit kan op verschillende manieren. Een counselor helpt je om het perspectief zo breed mogelijk te houden zodat je ook ruimte hebt voor een andere gevoelsafstand. Daarnaast zal hij indien nodig, je helpen om te relativeren. Het uiteindelijke resultaat kan zijn, dat je meer grip hebt op je gevoel, en ook beter in staat bent om er op te anticiperen.
Wil je hier meer over weten, of heb je behoefte aan een gesprek, neem dan contact met mij op. Een kennismakingsgesprek is gratis en geheel vrijblijvend.
Uit de Wikipedia:
De blinde vlek kan echter wel worden aangetoond door een kruisje en een rondje te tekenen op een onderlinge afstand van ongeveer 15 cm:
XO
Kijk nu, met het linker oog dichtgeknepen, naar het kruisje.
Varieer de afstand tot het beeldscherm en zie,
het rondje verdwijnt op een bepaalde afstand
(afhankelijk van beeldschermgrootte en instellingen).
Metaforen zijn vaak heel nuttig om inzichten over te brengen. Wanneer je je namelijk kunt inleven in de metafoor, heb je ook de kans dat je het inzicht ook oppikt.
Hieronder een voorbeeld over het oppikken van signalen.
Vanmorgen reed ik op mijn fiets door de donkerte naar mijn werk. De lampjes van mijn verlichting knipperde zodat ik wel zichtbaar was, maar zij boden niet genoeg licht om de te volgen weg goed te kunnen zien. Aangezien ik er dagelijks rijd kon ik de route echter wel dromen. Mijn voorwiel maakte een vreemd slippend geluid. Het fietsen ging moeizamer dan normaal en ik dacht dat ik wat minder in mijn energie zat.
Totdat ik bij de voor mij metaforische spoorwegovergang kwam. De alarmbellen gingen en de rode lampen forceerde mij te stoppen. Ik stond stil en keek naar mijn voorwiel. Toen pas zag ik dat de remblokjes het wiel behoorlijk blokkeerde. Ik maakte ze los en het wiel kwam vrij. Het vervolg van de rit was een verademing. Ik reed nu wel met halve remkracht, maar dat kon mij niet deren. Ik was ongeremd energievol.
Ik vond het achteraf wel weer mooi. Soms wordt je geremd, zijn er alle signalen, maar pik je het niet op. Soms moet je gewoon even stilstaan en om je heen kijken om het te zien.
In het kader van een afstudeerproject maakt Nicole van Hoof
een televisieproductie over de quarterlifecrisis. Het wordt een productie van
ongeveer 15 minuten en is puur voor de mensen die haar moeten beoordelen. Het
wordt nergens uitgezonden.
Voor deze productie is ze op zoek naar een
twintiger/dertiger die last heeft (of heeft gehad) van een quarterlifecrisis en
die zijn of haar ervaringen voor de camera wil vertellen. De bedoeling is om
gevoelens en ervaringen omtrent de quarterlifecrisis op een mooie manier in
beeld te brengen, zodat duidelijk wordt hoe de quarterlifecrisis deze persoon beïnvloedt
of beïnvloed heeft in het dagelijkse leven. Aan de hand van deze ervaringen
laat ze experts de achtergronden geven van het fenomeen.
Wil je hier aan deelnemen, dan kun je mailen naar: cw.vanhoof@student.fontys.nl
Wat is een dertigerscrisis?
Dit zijn negatieve gevoelens die de kop op kunnen steken nadat je volwassen bent
geworden. Deze identiteitscrisis, is een specifieke benaming voor een crisis van
mensen in de leeftijd van eind twintig, of begin
dertig. Deze gevoelens kunnen ontstaan, doordat je als dertiger
jezelf meer richt op je gevoelsgebied. Daarnaast heeft de dertiger in de dip,
vaak al veel meer mee gemaakt op financieel gebied dan voorheen. Ook dit kan
resulteren in negatieve gevoelens en een identiteitscrisis. Ook het veranderen van de sociale structuur
kan de nodige problemen geven. De persoonlijke crisis die ontstaat is
overigens vergelijkbaar met een midlife crisis.
Symptomen van een dertigerscrisis
Alles hebben, maar je toch niet gelukkig voelen
Het idee hebben dat anderen het beter doen dan jezelf
Totaal niet meer geïnteresseerd zijn in je sociale omgeving
Geconfronteerd worden met het feit dat ook jij ooit dood zal gaan
Een sterk verlangen hebben naar het hebben van kinderen
Teleurgesteld zijn in wat je uit je werk haalt
Stress door financiële problemen
Geconfronteerd worden met je eigen slechte sociale vaardigheden
Je onzeker voelen over jezelf en/of je relatie
Je niet gesterkt voelen door de dingen die je al bereikt hebt
Het ontbreken van echte vriendschappen
Seksuele frustraties
Ongewenst vrijgezel zijn
Je vaak alleen voelen
Je verleden romantiseren en dit niet kunnen loslaten
Het herevalueren van vriendschappen
Zo een sterke mening hebben zodat je mensen afschrikt
Een gevolg hier van is dat je jezelf onrustig voelt, veel moe bent, of jezelf
ongelukkig voelt.
De oplossing in jezelf Deze identiteitscrisis kan dus zijn ontstaan door,
een verandering van je gevoelsgebied, financiële oorzaken, of een verandering
van de sociale structuren, danwel een combinatie hier van.
Het is dus goed om voor jezelf na te gaan wat bij jou dit gevoel heeft
veroorzaakt. Wanneer je immers de oorzaak weet, kun je het gevoel ook een plek
geven en ben je beter in staat om hier iets aan te doen. Een counselor kan je
hierbij helpen. Hij is immers objectief en is niet met jou emotioneel verbonden
zodat hij in staat is om van een afstand naar jou te
kijken als mens. Wanneer hij dit aan jou spiegelt kun je zelf dit met dit nieuwe
perspectief aan de slag. Daarnaast kan hij je helpen om er achter te komen
waar jij blij van wordt en dus betekenisvol is voor jou, onafhankelijk van hoe
de situatie nu is en wat vrienden en/of ouders hiervan denken. Ook wordt door het delen van
inzichten, jouw blik op de wereld verruimd, zodat nieuwe mogelijkheden
zichtbaar worden.
Welke vragen komen aan bod?
-
Wie ben je en hoe ben je geworden wie je bent?
- Wat heb je bereikt en welke gevoelens heb je er bij?
-
Wat zijn jouw specifieke kwaliteiten?
-
Wat geeft jou voldoening, wat zijn jouw passies en waar word je blij van?
-
Wat houd je tegen om de dingen te doen waar je blij van wordt?
Meer weten?
Wil je nog meer weten, of zou je er wel eens verder over willen praten, neem
dan contact met mij op. Ook kun je een afspraak maken voor een vrijblijvend
kennismakingsgesprek.
Soms moet je wel eens wat nadenken over welke weg je gaat volgen, of hoe je iets moet aan pakken. Dit soort denken is nuttig voor jezelf.
Maar mensen hebben ook de neiging om verder te denken en dwalen dan af. Je krijgt dan vragen als: Wat als ik mijn doel niet vind? Wat als hij mij niet leuk vindt? Wat als ik in mijn werk blijf hangen? Wat gebeurt er als ik in de schulden terecht kom?
Dit soort vragen dragen al per definitie een negatieve lading. Ze kosten ook energie en je schiet er niets mee op. Het zijn energielekken. Ook jaloersheid is een product van een van deze vragen.
Als je op een punt komt dat je dit realiseert, zal een mens automatisch proberen te trachten om de pijn of angst te voorkomen. Je betrapt jezelf op een negatieve gedachte en het brein zegt “je moet niet denken”. De oplossing wordt al snel gevonden. Er moet iets ter vervanging komen zodat je niet na gaat denken. De een zoekt entertainment in de vorm van TV of internet, de ander gaat iets actiefs doen en weer een ander zoekt de toevlucht in drank.
Let op, want hier zit de clue van mijn verhaal. Bovenstaande is een automatisch proces. Het menselijk brein is erop getraind om pijn te voorkomen en doet dit automatisch. Maar wat je op een dergelijk moment ook doet is tegen jezelf zeggen “ik ben me er van bewust, maar ik wil het niet weten”. Je zegt je bewustzijn gedag.
Verandert dit de mens? Nee.
Wat dan wel? Als je bij jezelf zo’n vraag bespeurt kun je er ook juist voor kiezen om hier heel bewust mee om te gaan. Meestal merk je op een bepaald moment dat je al wat negatieve scenario’s hebt voorbij laten komen. Op dat moment ben je bewust. Op dat moment kun je dus ook kiezen om bewust te blijven. Je voelt de angst of de pijn al een beetje. Je weet ook waar ze vandaan komen. Niet uit ervaring maar uit je brein, uit jezelf. Je kunt ze dus ook zelf weg nemen.
Jezelf ervan bewust zijn, en dus het erkennen van, een (negatief) denkpatroon is de eerste stap, naar het er meer vat op krijgen. Wanneer je namelijk erkent dat het een probleem voor je is, kun je er ook aan werken.
De vervolgstap is om daadwerkelijk het patroon te doorbreken. Dit kun je bewerkstelligen door je focus te verleggen. Loslaten is namelijk niet veel meer dan de focus verleggen.
Er zijn veel manieren hoe je dit kan aanpakken. Sommige zijn erg ingewikkeld maar hier is de gemakkelijkste manier waarop je dit kunt doen. Hoe meer je open staat voor dit proces, en hoe meer je verwacht dat het werkt, des te sneller zal het ook voor je werken.
Maar er niet open voor zijn, of er aan twijfelen, of het een idioot idee vinden en zonde van de tijd, zal niet voorkomen dat het werkt, zolang je er mee door gaat. Nogmaals, het zal alleen langer duren voor je op het eindpunt komt.
Hier is wat je moet doen:
1 Neem een blanco vel papier of open een leeg document in een tekstverwerken (ik prefereer de laatste omdat deze sneller is)
2 Schrijf bovenaan, “Wat is mijn echte levensdoel?”
3 Schrijf een antwoord (maakt niet uit welk) dat in je op komt. Het hoeft niet een complete zin te zijn. Een korte spreuk is ook goed.
4 Herhaal stap 3 totdat het antwoord je laat huilen. Dit is jouw levensdoel.
Dat is het eigenlijk. Voor sommige mensen zal deze oefening als erg nuttig overkomen. Voor andere zal het heel erg stom lijken. Normaal gesproken kost het ongeveer 15-20 minuten om je hoofd leeg te maken van alle warboel en het sociaal aangeleerde gedrag over wat je verondersteld dat je levensdoel zou moeten zijn. De verkeerde antwoorden zullen uit je verstand komen en uit je herinneringen. Maar wanneer het juiste antwoord zich aanbiedt, zal het aanvoelen alsof het vanuit een heel andere bron komt.
Gebeurtenis en gevoel
Bewustzijn
|
31 Augustus 2006 | 14:23:33
Een aantal jaren geleden liep ik met mijn zoontje Tom door het bos toen er ineens een herdershond op ons kwam afgerend. De hond sprong speels tegen hem op waarop Tom op de grond viel. Van dit voorval weet hij niets meer af. Dat is hij “vergeten”. De angst voor grotere honden is wel langere tijd gebleven. Maar ook die angst is minder geworden doordat we een tijdje een hele lieve rustige hond op visite hebben gehad. De ervaring leert, zullen we maar zeggen.
Het brein onthoudt dus selectief. In dit geval is de gebeurtenis op zich vervaagd, maar is het gevoel, gebleven. Dat is eigenlijk jammer. Want als Tom zich zou herinneren, dat hij bang is geworden voor grote honden “doordat” hij deze ervaring heeft gehad zou hij wellicht dit “los” kunnen zien.
Zo is het natuurlijk met meerdere zaken. Soms is er angst, die ontstaan is door een voorval die je je niet meer kan herinneren. Je zegt bijvoorbeeld tegen jezelf “ik ben altijd al bang voor grote honden geweest” of “ik ben nooit zo lichamelijk geweest” of “ik ben nooit goed geweest in praten in het openbaar” of “ik kan me nu eenmaal niet zo goed binden”.
Die herinnering zal waarschijnlijk niet terug komen. Toch heeft Tom een deel van zijn angst overwonnen door een nieuwe ervaring. Ervaren is dus een manier om angsten te overwinnen. Maar wat, als er wederom een negatieve ervaring optreedt? Vooral bij kinderen kan de angst groter worden. De angst wordt dan als het ware gevoed. Daarom moet je ook erg bewust zijn van je eigen handelen wanneer je met kinderen om gaat. Vooral in je jeugd kunnen angsten ontstaan door gebeurtenissen waarvan de herinneringen in de loop van de tijd verdwijnen. Daardoor kun je dingen over jezelf gaan geloven die eigenlijk niet gegrond zijn.
Volwassenen zijn echter veel beter in staat om te relativeren. Zij hebben de mogelijkheid om gevoelens los te koppelen van gebeurtenissen. Dit is een kwestie van bewust zijn. Als je bewust bent van het feit dat je op een punt staat een negatief gevoel te koppelen aan een omstandigheid of gebeurtenis, kun je besluiten om dit niet te doen. Zo krijgt angst minder vat op jou en je leven.
Dit gegeven geeft ook een mogelijkheid om angsten te overwinnen of om er beter mee om te gaan. Als je weet dat je ergens bang voor bent, kun je er bij stilstaan dat jij deze angst niet iets van jou is. Het is een negatief gevoel wat ooit, is gekoppeld aan een ervaring. Een nieuwe, positieve ervaring, kan je daarna over de streep trekken.
Tijdens een periode van verdriet kwam ik toevallig aan bij een gepensioneerde vrouw. Ik deed mijn relaas, maar ze oordeelde niet en gaf me ook geen antwoorden. Toch was het erg fijn bij haar. Toen ik een dag later weer op pad ging was er iets in mij veranderd. Wat me erg is bij gebleven is dat ik vanaf dat moment “echt” begreep dat iedereen zijn eigen waarheid heeft. Dat resulteerde erin dat ik mezelf voortaan de vragen stelde.
Die “link” die de vrouw legde, door juist niet te doen, maar te zijn, was voor mij erg waardevol. Het heeft mij ook aan het denken gezet, aan wat voor een mens ik wil zijn.
1. Zingen maakt blij en is goed voor je weerstand (lees het hier).
2. Natuurlijk licht, zelfs op een bewolkte dag, heeft een stimulerende invloed (lees het hier).
3. Ga iets doen waar je als kind gek op was. Voel dat kindergeluk!
4. Zet ten minste vijftien minuten per dag de ramen open, ook in de winter. Het huis ruikt frisser en je kunt helderder denken.
5. Koop voor jezelf ten minste één splinternieuw meubelstuk.
6. Bel je beste vriend op.
7. Huur een film waar je lekker om kunt lachen. Lachen produceert serotonine in je lijf, een stof die je een goed gevoel geeft en het immuunsysteem oppept.
8. Reserveer een vaste plek in huis voor al je post, correspondentie en rekeningen. Maak bewust tijd vrij om aan papierwerk te besteden en denk er verder niet meer aan.
zie:
9. Koop verse bloemen.
10. Bekijk op je gemak nog eens een stapel oude foto's en brieven.
11. Neem de tijd voor een bad.
12. Verf je badkamermuren in een opzichtige kleur (paars, rood, goud), bij voorkeur een kleur waar mensen even van schrikken. En als het niet bevalt, schilder je er gewoon een andere kleur overheen.
13. Maak niet te veel afspraken in je weekenden. Reserveer bewust tijd voor jezelf.
14. Doe tussendoor eens een dutje.
15. Neem een huisdier in huis.
16. Kook ten minste eens per week een gerecht dat je nooit eerder hebt gemaakt.
17. Trek één avond per week alle stekkers uit stopcontacten en schakel de telefoon uit. Leef op kaarslicht, wijn en nootjes.
18. Lees je favoriete boek nog een keer.
19. Bak je eigen brood of bak een taart. Het huis ruikt heerlijk en dat geeft je een goed gevoel.
20. Draag comfortabele pantoffels.
Wat je op je werk kunt doen?
21. Maak elke dag ten minste één klus af.
22. Laat je collega's zien dat je hun werk waardeert.
23. Lach tegen collega's met wie je niet dagelijks samenwerkt en groet hen vriendelijk.
24. Ga op een redelijke tijd naar huis. Maak het niet te laat.
25. Zet een voorwerp dat je koestert op je bureau.
26. Verlaat ten minste één keer per dag het gebouw om een frisse neus te halen.
27. Praat mee tijdens de lunch. Maak grapjes die je zelf leuk vindt.
28. Zorg - als je thuis werkt - voor een aparte werkruimte en houd de deur daarvan gesloten als je niet werkt. Laat alle telefoontjes, e-mails en faxen na werktijd onbeantwoord.
29. Wees trots op alles wat je doet.
30. Sluit je ogen en haal vijf keer diep adem voor je de computer opstart.
31. Zet de prullenbak op je bureau en plak er een sticker op met de tekst: POSTVAK IN.
32. Maak al je vakantiedagen en ander verlof daadwerkelijk op.
33. Blijf thuis als je ziek bent en rust uit. Ga pas weer aan de slag als je helemaal fit bent, je bent dan veel productiever.
34. Zorg dat je een paar van je favoriete cd's op je werk hebt.
35. Bak eens wat lekkers voor je collega's.
Wat kun je overal altijd doen?
36. Speel voor toerist in je eigen stad. Ga naar een museum waar je nog nooit bent geweest.
37. Doe vrijwilligerswerk.
38. Raap de rommel van een ander eens op en gooi het weg. zie :
39. Sluit je aan bij een club of vereniging.
40. Stop tijdens een wandeling eens een gulden in een parkeermeter die bijna leeg is.
41. Leer hoe je een goede mop moet vertellen.
42. Ga eens naar een hele dure kapper.
43. Geloof in jezelf.
44. Koop een stapeltje briefkaarten en stuur iedereen van wie je al een tijdje niets meer hebt gehoord, een kaartje om te laten weten dat je aan ze denkt.
45. Koop belachelijk ondergoed dat je normaal gesproken nooit zou kopen. Elke keer dat je eraan denkt dat je dat aan hebt, moet je lachen.
46. Ga rolschaatsen.
47. Probeer zelf je fiets te repareren als die kapot is.
48. Lach om jezelf als je in de problemen zit.
49. Leer 'nee' te zeggen en standvastig te blijven.
50. Doe ten minste drie keer per week aan lichaamsbeweging. Lopen, fietsen, boksen, yoga - het maakt niet uit wat.
51. Sta jezelf toe helemaal niets te doen. Kijk uit het raam en zie de wereld aan je voorbijtrekken of ga even languit op je bed liggen om te dagdromen.
52. Laat het nieuws eens voor wat het is: lees geen krant, kijk geen journaal.
53. Koop eens een keer geen koffie of drankje, maar geef dat geld aan iemand die minder heeft dan jij.
54. Doorbreek de routine. Neem eens een andere weg naar je werk of doe eens boodschappen in een andere supermarkt.
55. Zeg 'meneer' of 'mevrouw' als je iemand spreekt van een telefonische inlichtingendienst.
56. Geef spullen die je niet gebruikt weg aan een liefdadigheidsinstelling.
57. Nodig een vriendelijke buurman of buurvrouw uit voor een kopje thee.
58. Bedenk hoe jij in de herinnering van familie en vrienden wilt voortleven. Probeer manieren te vinden om aan dat beeld te voldoen.
59. Leer een buitenlandse taal (of gebarentaal).
60. Koop een kleurboek en kleurpotloden en kras eens lekker zoals je als kind deed.
61. Schrijf alle goede dingen die in je leven gebeuren op, zelfs het allerkleinste voorval.
62. Kijk mensen in de ogen en onthoud welke kleur ogen ze hebben.
63. Begin eindelijk eens aan die studie of cursus die je altijd al hebt willen doen.
64. Kweek zelf bloemen, planten of een boom en kijk hoe ze groeien. Als je geen tuin hebt, laat dan iets planten in het buurtpark.
65. Lees elkaar uit je favoriete boeken voor.
66. Als je naar een feestje of met vakantie gaat, meng je dan ook eens zonder je geliefde onder de mensen. Je leert mensen op een andere manier kennen en hebt elkaar erna veel te vertellen.
67. Zoek eens een afgelegen stuk strand op. Dat is niet alleen romantisch, zeelucht verbetert je humeur en stimuleert je immuunsysteem.
68. Ga met je geliefde samen sporten. Beweging is goed voor je libido en verhoogt de kans dat je bij elkaar blijft.
69. Begin een gesprekje met de caissière of verkoper in een winkel.
70. Praat vriendelijk, ook als je kwaad bent.
71. Schrijf je geliefde een brief; iedereen houdt van fanmail.
72. Vervang zinnen die je begint met 'Ik zou' of 'Ik moet' door 'Ik wil' en 'Ik verlang naar'. Dit helpt je de wereld te zien in de vorm van keuzen die je kunt maken.
73. Leer vogelsoorten van elkaar te onderscheiden.
Er is nogal wat onderzoek gedaan naar geluksbeleving, naar wat mensen onder de term geluk verstaan en naar de mate waarin men gelukkig is. Er zijn dan ook veel publicaties verschenen over geluk. Het begrip zelf roept tamelijk veel vragen op, immers, wat is geluk? Hoe kun je geluk meten? Is er één universele definitie van te geven? Geluk wordt door iedereen weer anders ervaren; iedereen geeft er zijn eigen betekenis aan en daarom is er niet slechts één altijd en overal geldende betekenis van het woord 'geluk' te geven. Eén van de mogelijke definities is: Aangename toestand waarin men zijn wensen bevredigd ziet en vrede heeft met zichzelf en zijn omgeving. Omdat deze omschrijving in het algemeen wel geldt voor iedereen die zich gelukkig voelt, gaan we uit van deze perifrase.
De vraagstelling
Bent u, als u alles bij elkaar neemt, gelukkig?
De resultaten
Nederland is een fijn land om in te wonen; dat wij niet veel redenen tot klagen hebben blijkt wel uit de resultaten van de eerste 'Vraag van de maand'. Van de totale Nederlandse bevolking van vijftien jaar en ouder, geeft namelijk een ruime meerderheid van 93% aan (zeer) gelukkig te zijn, terwijl slechts 2% zegt (zeer) ongelukkig te zijn. Bijna 4% is gelukkig noch ongelukkig. Als de resultaten onder de loep worden genomen en wordt gekeken naar verschillende groepen waaruit de samenleving is opgebouwd, dan zien we zekere verschillen in de beleving van het eigen geluk.
De resultaten naar groepen
Mensen in de leeftijd van vijftien tot en met 24 jaar en die in de leeftijd van 25 tot en met 34 jaar geven vaker dan mensen boven de 50 jaar aan zeer gelukkig te zijn.
De fase waarin het huishouden verkeert indiceert eveneens een mate van geluk. Mensen die woonachtig zijn in een ouder tweepersoonshuishouden (mensen van wie bijv. de kinderen reeds het huis uit zijn) en meerpersoonshuishoudens met jonge kinderen zijn gelukkiger dan zij die deel uitmaken van een jonger tweepersoonshuishouden of van een meerpersoonshuishouden met oudere kinderen. Vrouwen uit meerpersoonshuishoudens met oudere kinderen zijn gelukkiger dan mannen uit dezelfde categorie.
Het gelukkigst zijn mannen uit meerpersoonshuishoudens met jonge kinderen.
Minder gelukkig zijn alleenstaanden, of zij nu oud of jong zijn, waarbij opgemerkt moet worden dat oude alleenstaanden minder gelukkig zijn dan jonge alleenstaanden en dat mannen uit deze fase fractioneel minder gelukkig zeggen te zijn dan vrouwen. Jonge alleenstaande mannen zijn iets minder gelukkig dan jonge alleenstaande vrouwen.
Wat is het?
Dit is een gesprek dat wandelend door de natuur gevoerd wordt. Het biedt ruimte voor stiltes en overpeinzingen. Ook het hebben van oogcontact is niet altijd noodzakelijk omdat er dingen om je heen te zien zijn. Hierdoor is het voor veel mensen vaak gemakkelijker om te praten over onderwerpen die ze moeilijk vinden of die gevoelig liggen.
Voordelen
Doordat je uit de drukte van de dag weg bent, word je bewuster van jezelf.
Buiten je eigen vertrouwde wereld ben je beter in staat om nieuwe inzichten op te pikken en bestaande denkpatronen te doorbreken.
Een rustige omgeving geeft ook rust waardoor je beter in staat bent om keuzes te maken en beslissingen te nemen.
Er zijn stiltes waardoor je tijd hebt om na te denken over vragen.
Werkwijze
Bij wandelcoaching sta jij en wat je nodig hebt, centraal. Ons gesprek gaat daarom ook over jou en de situatie waarin je je begeeft. We kijken naar hoe de dingen zich hebben ontwikkeld in je leven en wat je er aan kunt doen om zaken op een positieve manier te veranderen. Sommige onderwerpen zijn wellicht moeilijk. Doordat je in de natuur loopt, kan dit je helpen. Je kunt namelijk de tijd nemen om over zaken na te denken, of om een inzicht in je op te nemen.
Wie
Wandelcoaching draait dus niet om het aantal af te leggen kilometers. Het is geschikt voor iedereen die in staat is om te wandelen. Ik pas de route en het tempo zo nodig aan. Net zoals een regulier coachingsgesprek is wandelcoaching toepasbaar bij/voor:
- Alles wat je uit balans brengt of stress veroorzaakt
- Onbestemde gevoelens van onvrede en sleur
- Onrust en lichte depressiviteit
- Ingrijpende veranderingen in leefsituatie of werk
- Ergens aan beginnen en het nooit afmaken
- Hulp tijdens en na echtscheiding
- Problemen binnen het gezin
- Verlies van een dierbare
- Vragen over zingeving
- Wanneer het aangaan of behouden van een relatie niet lukt
- Dertigercrisis
- Relatieproblemen
- Persoonlijke ontwikkeling
Meer weten?
Wil je nog meer weten over wandel-counselling, neem dan gerust contact met mij op. Ook kun je eventueel een afspraak maken voor een los gratis kennismakingsgesprek. Op mijn website is nog meer te lezen.
Counselpraktijk Ouwerkerk
Relatietherapie op 
Te
Wanneer je wandelt door de natuur kun je soms ineens alle stress en problemen waarmee je kampt, vergeten. De natuur kan heel relativerend werken. Zij was er al voordat je op aarde kwam en zal er ook zijn wanneer je weer bent verdwenen.
